ربیعة بن رقیع بن مسلمه عنبری

آشنایی اجمالی

وی از تیره بنی عنبر بن عمرو بن تمیم، از بنی اد بن طابخه، از مضر[۱] بود؛ از این رو، نسب او را «تمیمی» هم آورده‌اند[۲]. نام پدر وی را «رفیع» هم گفته‌اند[۳] که تصحیف است. وی را از کسانی دانسته‌اند که از پشت حجره‌ها رسول خدا(ص) را صدا می‌زدند[۴] و آيهُ ﴿إِنَّ ٱلَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِن وَرَآءِ ٱلْحُجُرَٰتِ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ[۵] درباره آنان نازل شد[۶]. بنا بر نقلی وی در شمار عده‌ای از بنی‌تمیم بود که خدمت رسول خدا(ص) رسیدند[۷] و درباره آزادی اسیران بنی عنبر با آن حضرت گفتگو کردند[۸]. البته ابن اثیر[۹]، این خبر را به گونه‌ای آورده که تصور می‌شود «ربيعة بن رفیع» از اسیران بنی عنبر بوده است، در حالی که چنین نیست و او همراه بنی عنبر برای گفتگو با رسول خدا(ص) خدمت آن حضرت رسیدند.[۱۰]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۲۰۸.
  2. ر.ک: زبیدی، تاج العروس، ج۱۱، ص۱۷۴.
  3. ابن ماکولا، الاکمال، ج۶، ص۳۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۱.
  4. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۷؛ فیروزآبادی، القاموس المحیط، ج۳، ص۳۱.
  5. «به راستی آنان که تو را از پشت (در) اتاق‌ها صدا می‌زنند، بیشترشان خرد نمی‌ورزند» سوره حجرات، آیه ۴.
  6. ر.ک: مقاتل بن سلیمان، تفسیر، ج۳، ص۲۵۹؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۲۰۸.
  7. ابن هشام، السیره النبویه، ج۴، ص۲۷۰؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۰۰.
  8. ابن هشام، السیره النبویه، ج۴، ص۲۷۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۷.
  9. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۱.
  10. خانجانی، قاسم، مقاله «ربيعة بن رقيع بن مسلمه عنبری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۲۵.