ربیعة بن عبدالله بن هدیر تیمی

آشنایی اجمالی

وی از تیره بنی‌تیم بن مره، از قبیله قریش است^[۱]. ابن حجر^[۲]، نام وی را در شمار صغار صحابه آورده و به نقل از ابن عبدالبر^[۳] گفته است: وی از بزرگان تابعین است^[۴]. ابن سعد^[۵]، وی را در شمار طبقه نخست تابعین اهل مدینه آورده است^[۶]، اما ابن حبان^[۷] وی را صحابی می‌داند. مادرش سمیه بنت قیس بن حارث بن نضله است^[۸]. او در زمان رسول خدا(ص) متولد شد. ربیعه، عمر بن خطاب را وقتی خلیفه بود، دیده است که در تشییع جنازه زینب بنت جحش (از همسران رسول خدا(ص)) در حالی که تازیانه‌اش بر دوش بوده، پیشاپیش مردم حرکت می‌کرده است^[۹].

ذهبی^[۱۰]، تولد وی را در سال صلح حدیبیه (سال ششم) و تاریخ درگذشت وی را به اختلاف سال ۷۳^[۱۱]، ۹۳^[۱۲] و ۹۴^[۱۳] در ۸۷ سالگی آورده است، اما ابن ابی‌عاصم مرگ وی را به سال ۹۳ نوشته است^[۱۴] که سال اخیر با توجه به زمان تولد و سن وفات وی، صحیح است. او در نقل حدیث مورد اعتماد بوده و حدیث اندکی را از عده‌ای چون ابوبکر و عمر روایت کرده است^[۱۵]. فرزندان ربیعه عبارت‌اند: از عبدالله و ام‌جمیل، عبدالرحمن، عثمان، هارون، عیسی، موسی، یحیی و صالح که مادر همه اینها کنیز بود^[۱۶].^[۱۷]

جستارهای وابسته

منابع

محمدی، رمضان، مقاله «ربيعة بن عبدالله بن هدیر تیمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳

پانویس

↑ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۱۳۶.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۹.
↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۱.
↑ ممکن است تابعی دانستن وی از سوی ابن حجر به جهت ملاقات نکردن او با رسول خدا(ص) باشد. ابن حجر، فرزندان صحابه را که برای تبرک جستن به پیامبر و نامگذاری خدمت آن حضرت می‌آوردند، صحابه می‌داند. بنگرید: ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۱۶.
↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۹.
↑ و بنگرید: عجلی، معرفه الثقات مدینه، ج۱، ص۳۵۸.
↑ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۱۲۹.
↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۹.
↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۸۹؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۲، ص۶۹.
↑ ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۳، ص۵۱۶.
↑ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۳۱۰.
↑ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۶، ص۳۵۱.
↑ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۶، ص۳۶۰.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۹.
↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۵.
↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۹.
↑ محمدی، رمضان، مقاله «ربيعة بن عبدالله بن هدیر تیمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۲۹.

[1] ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۱۳۶.

[2] ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۹.

[3] ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۱.

[4] ممکن است تابعی دانستن وی از سوی ابن حجر به جهت ملاقات نکردن او با رسول خدا(ص) باشد. ابن حجر، فرزندان صحابه را که برای تبرک جستن به پیامبر و نامگذاری خدمت آن حضرت می‌آوردند، صحابه می‌داند. بنگرید: ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۱۶.

[5] ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۹.

[6] و بنگرید: عجلی، معرفه الثقات مدینه، ج۱، ص۳۵۸.

[7] ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۱۲۹.

[8] ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۹.

[9] ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۸۹؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۲، ص۶۹.

[10] ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۳، ص۵۱۶.

[11] ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۳۱۰.

[12] ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۶، ص۳۵۱.

[13] ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۶، ص۳۶۰.

[14] ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۹.

[15] ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۵.

[16] ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۹.

[17] محمدی، رمضان، مقاله «ربيعة بن عبدالله بن هدیر تیمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۲۹.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

[۱۴]

[۱۵]

[۱۶]

[۱۷]