ربیعة بن وقاص

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

برخی منابع بدون اشاره به مشخصاتی از وی، تنها بر اساس روایتی که از او از رسول خدا(ص) نقل شده، وی را در شمار صحابه آورده‌اند. در این روایت رسول خدا(ص) فرمود: در سه مکان دعا رد نمی‌شود؛ نخست، جایی که مردی در محل خلوت قرار می‌گیرد و هیچ کس او را نمی‌بیند و او برخاسته و نماز می‌خواند؛ دوم، جایی که مردی با گروهی همراه بوده و آن گروه فرار کرده ولی او تا آخرین نفس برای رضای خدا ایستادگی می‌کند، سوم، جایی که مردی در پایان شب برای عبادت بر می‌خیزد، خداوند در هر سه مورد به فرشتگان خطاب می‌کند که شاهد باشید من او را بخشیدم[۱]. البته اسناد روایت وی را ضعیف دانسته‌اند[۲].[۳]

منابع

پانویس

  1. ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۰۲؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۷۰-۲۷۱؛ به اختصار، ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۷.
  2. ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۰۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۷۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۷.
  3. خانجانی، قاسم، مقاله «ربيعة بن وقاص»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۳۶.