رئاب بن رمیله

آشنایی اجمالی

ضبط این نام را رئاب و نیز زباب^[۱] و رباب^[۲] گفته‌اند. ابن حجر^[۳] مدخل رباب بن رمیله را به رئاب بن رمیله ارجاع داده است. ادامه نسبش چنین است: ثور بن ابی‌حارثه بن عبدالمدان بن جندل بن نهشل بن دارم بن عمرو بن تمیم^[۴]. رمیله نام مادرش است که او کنیز جندل بن مالک بن ربعی نهشلی بود و فرزندانش می‌گویند: اسیری از اسرای عرب بود. در زمان جاهلیت برای ثور چهار فرزند به دنیا آمد که عبارت بودند از: رباب، جحناء، سویبط (یا سویط) و اشهب که همه مسلمان و ثروتمند شدند^[۵].

او همانند برادرش اشهب از شعرای مخضرم است^[۶]. وی هر چند در زمان پیامبر(ص) بوده، اما آن حضرت را ندیده است؛ از این رو، ابن حجر^[۷] او را در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) آورده است. از این مطلب که تراجم‌نگاران ثروتمند شدن آنان را در زمان اسلام گفته‌اند^[۸] بر می‌آید که در فتوحات شرکت داشته‌اند. وی اندکی پس از قتل عثمان و در پی درگیری با تیره بنی قطن بن نهشل که منجر به جراحت یکی از افراد بنی قطن به نام بشر بن صبیح شد، به عنوان گروگان در دست آنان بود، ولی از آنجا که بشر بر اثر جراحت جان سپرد، بنی قطن نیز رئاب را قصاص کردند. این درگیری به سبب اختلاف در استفاده از چاه ام‎سالم^[۹] بوده و گفته‌اند وی قبل از قصاص اجازه خواست تا دو رکعت نماز بخواند. آنگاه بنی قطن او را قصاص کردند. برادرش اشهب از این موضوع به شدت ناراحت شد و در رثای برادر و سرزنش خود اشعاری سرود^[۱۰]. این جریان در رجزی که از رباب نقل شده در اول شوال بوده^[۱۱] و با توجه به اینکه گفته‌اند مرگ رباب پس از قتل عثمان اتفاق افتاده است، در نتیجه تاریخ وفات او شوال سال ۳۶ خواهد بود^[۱۲].^[۱۳]

جستارهای وابسته

ثور بن ابی‌حارثه (پدر)
اشهب بن رمیله (برادر)

منابع

هدایت‌پناه، محمدرضا، مقاله «رئاب بن رمیله»، دانشنامه سیره نبوی ج۳

پانویس

↑ ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۶؛ بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۹۵.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۴۴ و ج۲، ص۴۲۲؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۵۱.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۲.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۴۴.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۴۴؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۵۱.
↑ ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۶.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۹.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۴۴؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۵۱.
↑ سرزمینی در کویر دهناء، بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۹۵.
↑ بنگرید: ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۴۵-۳۴۴؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۵۲.
↑ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۵۲.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۳۴-۳۳۵؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۵۲.
↑ هدایت‌پناه، محمدرضا، مقاله «رئاب بن رمیله»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۹۱-۲۹۲.

[1] ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۶؛ بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۹۵.

[2] ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۴۴ و ج۲، ص۴۲۲؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۵۱.

[3] ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۲.

[4] ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۴۴.

[5] ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۴۴؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۵۱.

[6] ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۶.

[7] ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۹.

[8] ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۴۴؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۵۱.

[9] سرزمینی در کویر دهناء، بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۹۵.

[10] بنگرید: ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۴۵-۳۴۴؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۵۲.

[11] صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۵۲.

[12] ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۳۴-۳۳۵؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۵۲.

[13] هدایت‌پناه، محمدرضا، مقاله «رئاب بن رمیله»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۹۱-۲۹۲.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]