زجاج پدر عبدالرحمن

آشنایی اجمالی

ابن حجر[۱] در قسم اول الاصابه (صحابه) ضمن اختصاص مدخلی به او، شرح‌حال وی را به ذیل عنوان فرزندش عبدالرحمن حواله کرده است. در عنوان «عبدالرحمن بن زجاج» نیز وی را به عنوان غلام و مولای ام‌حبیبه همسر رسول خدا(ص) معرفی کرده است[۲]. به نظر می‌رسد ابن حجر درباره معرفی «زجاج» به عنوان صحابی دچار اشتباه شده است؛ زیرا صحابه‌نویسان دیگر مانند ابن اثیر[۳] تنها از «عبدالرحمن زجاج» که مولای ام‌حبیبه بود در شمار صحابه یاد کرده‌اند. منشأ اشتباه ابن حجر آن بوده که با افزودن «بن» بعد از عبدالرحمن، زجاج را پدر وی دانسته است و حال آنکه زجاج، صفت عبدالرحمن است نه پدر وی.[۴]

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۶۱.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۵، ص۲۸.
  3. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۳، ص۴۴۳.
  4. داداش‌نژاد، منصور، مقاله «زجاج پدر عبدالرحمن»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۸۴.