زرارة بن اوفی نخعی
آشنایی اجمالی
وی به قبیله نخع، از عرب جنوبی نسب میبرد که در کوفه سکونت گزیدند[۱]. ابن ابیحاتم[۲] به نقل از پدرش وی را صحابی دانسته است. ابن عبدالبر[۳]، ابن اثیر[۴] و ابن حجر[۵] نیز تنها به همین خبر اشاره کردهاند. نمازی[۶] وی را از مجاهیل صحابه دانسته و به روایت او از رسول خدا(ص) درباره فضل قرآن اشاره کرده است. البته ابن حجر[۷] کنیه وی را «ابوعمرو» آورده و افزوده است که یک نفر دیگر به نام «زرارة بن اوفی» وجود دارد که قاضی بصره بوده و تابعی معروف و ثقه است. شاید براساس این نظر ابن حجر، تصور شود که این دو نفر میتوانند یکی باشند، اما به چند دلیل چنین نیست؛ از جمله آنکه نسبت یکی «حرشی» و از «بنی حریش بن کعب» است[۸] در حالی که این زراره «نخعی» است و درگذشت «زراره حرشی» را به اختلاف در سال ۷۳[۹] یا ۱۰۶ یا ۱۰۸[۱۰] گفتهاند، ولی زراره نخعی در زمان عثمان درگذشته است[۱۱].[۱۲]
جستارهای وابسته
- نخع (قیبله)
منابع
پانویس
- ↑ سمعانی، الانساب، ج۵، ص۴۷۳.
- ↑ ابن ابیحاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۶۰۳.
- ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۹۴.
- ↑ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۱۳.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۶۲.
- ↑ نمازی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ص۴۲۵.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۶۲.
- ↑ ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۱۰۹.
- ↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۱۱۰.
- ↑ باجی، التعدیل والتجریح، ج۲، ص۶۳۱.
- ↑ ابن ابیحاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۶۰۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۹۴؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۱۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۶۲.
- ↑ خانجانی، قاسم، مقاله «زرارة بن اوفی نخعی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۸۵.