آشنایی اجمالی

وی از تیره بنی‌ غاضرة بن مالک، از اسد بن خزیمه[۱] از مضر بن نزار از عدنان[۲] بود؛ از این رو، نسبت او را غاضری[۳] هم گفته‌اند. کنیه‌اش را ابومریم[۴] و ابومطرف[۵] آورده‌اند. نسبت وی را «ازدی» هم گفته‌اند[۶] که شاید قرائت دیگر همان اسدی باشد. او را از اهل کوفه شمرده‌اند[۷]. گفته‌اند وی زمان جاهلیت و زمان رسول خدا(ص) را درک کرد، اما پیامبر(ص) را ندید و در شمار بزرگان تابعان است[۸]. وی قرائت قرآن را از امام علی(ع) و ابن مسعود فرا گرفت[۹]. او را فقیه[۱۰]، عالم به قرآن[۱۱]، عالم‌ترین مردم به علم عربی و ثقه[۱۲] دانسته و گفته‌اند: حدیث بسیاری نقل کرده است[۱۳]. او را از دوستداران امام علی(ع)[۱۴] و به اصطلاح، علوی[۱۵] در مقابل عثمانی دانسته‌اند. او راوی روایات و خطبه‌هایی از امام علی(ع) است[۱۶]. وی در سال ۸۱، ۸۲ یا ۸۳ هجری[۱۷] در سن ۱۲۰ سالگی[۱۸] یا ۱۳۰ سالگی[۱۹]، در کوفه[۲۰] درگذشت.[۲۱]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۶۲.
  2. ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۹.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۲۲.
  4. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۶۲؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۸۹.
  5. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۱۳۱؛ ابن اثیر، اسدالغابة، ج۲، ص۳۱۲.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۲۶.
  7. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۱۳۱.
  8. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۱۳۱؛ ابن اثیر، اسدالغابة، ج۲، ص۳۱۲.
  9. ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۶، ص۶۶.
  10. بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۸۹.
  11. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۱۳۱.
  12. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۶۲؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۶۲۳.
  13. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۶۲.
  14. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۶۲.
  15. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۲۳.
  16. ر.ک: ثقفی، الغارات، ج۱، ص۱۴ و ج۲، ص۵۲۰.
  17. ر.ک: خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۱۸۱؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۶۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۱۳۱.
  18. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۶۲.
  19. بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۸۹.
  20. ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۶۹.
  21. خانجانی، قاسم، مقاله «زر بن حبيش غاضری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۸۸.