آشنایی اجمالی

با توجه به نسبتش، زید از قبیله بنی‌عبدقیس از ربیعه است[۱]. ابن اثیر[۲] و ابن حجر[۳] او را از صحابیان اهل حجاز شمرده‌اند. برخی نام او را یزید گفته‌اند و به همین جهت برخی تراجم‌نویسان دو مدخل جدا با دو عنوان زید[۴] و یزید[۵] برای او آورده‌اند.

فرزندش جعفر از وی روایت کرده است که به رسول خدا(ص) گفتم مقداری نبیذ (شیره خرما یا انگور یا...) نوشیدم، چه مقدار از آن حلال می‌شود؟ آن حضرت از خوردن نبیذ در ظرف قیراندود (ظرف گلی)، جام و ظرف چوبی نهی کرد[۶]. در میان علمای شیعه و اهل سنت درباره حلال بودن و حرمت آن اختلاف نظر وجود دارد[۷]. اما به هر حال، هر نبیذی که مسکر باشد حرام و حتی ظرف آن نجس است. همچنین در روایات، از آشامیدن در ظرف‌هایی که مسکرات در آنان نفوذ کرده باشند، نهی شده است[۸]. [۹]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. سمعانی، الانساب، ج۴، ص۱۳۵.
  2. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۶۳.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۰۴.
  4. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۶۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۰۴.
  5. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۵، ص۴۶۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۵۶۱.
  6. ابن ابی‌عاصم، الاحاد و المثانی، ج۵، ص۲۵۷؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۶۳ و ج۵، ص۴۶۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۰۴ و ج۶، ص۵۶۱، با عبارات مختلف.
  7. ر.ک: طوسی، الخلاف، ج۵، ص۴۷۶.
  8. علی بن بابویه، فقه الرضا، ص۲۷۹.
  9. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «زید بن صحار عبدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۴۴۴.