سید محمد باقر صدر
آیت الله سید محمد باقر صدر (متولد ۱۳۵۳ ق، کاظمین؛ شهادت ۱۴۰۰ ق)، مرجع تقلید و متفکر شیعه عراقی. او تحصیلات حوزوی خود را پیش از ۲۰ سالگی نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: سید محسن حکیم، محمد رضا آلیاسین و سید ابوالقاسم خویی به اتمام رساند و در حوزه علمیه نجف به تدریس علوم دینی پرداخت. نظریه پردازی در دانشهایی چون اصول، فقه، فلسفه سیاست و معرفتشناسی، مشارکت در تشکیل «حزب الدعوة الإسلامیة»، همکاری با «جماعة العلماء» در نجف و انتشار مجلة الأضواء، صدور فتوای حرمت عضویت مسلمانان در حزب بعث عراق و برپایی راهپیمایی و تظاهرات در شهرهای شیعهنشین جنوب عراق و بغداد بخشی از فعالیتهای وی است. این اقدامات سبب شد که دولت عراق او و خواهرش آمنه صدر را دستگیر کند و به شهادت رساند. او علاوه بر تدریس تاکنون چندین جلد کتاب و مقاله به رشتهٔ تحریر درآورده است. «فلسفتنا»، «اقتصادنا»، «پژوهشی درباره ولایت» (ترجمه فارسی از: «بحث حول الولایة»)، «فدک فی التاریخ»، «نقش امامان در اسلام» (ترجمه فارسی از: «دور الأئمة فی الحیاة الإسلامیة»)، «امامان اهل بیت» (ترجمه فارسی از: «أئمة أهل البیت ودورهم فی تحصین الرسالة الإسلامیة»)، «انقلاب مهدی و پندارها»، «الإمام المهدی حقیقة وجوده معالم دولته و کیفیة انتظاره»، «بحث حول المهدی» (ترجمههای فارسی آن با نامهای: رهبری بر فراز قرون؛ پژوهشی درباره امام مهدی؛ امام مهدی حماسهای از نور) برخی از این آثار است[۱]
