فاطمه بنت حبابه والبیه در تراجم و رجال

مقدمه

به نوشته شیخ طوسی در کتاب رجالش، او از زنانی است که از دو امام: امام حسن و امام حسین (ع) روایت نقل کرده است. گفته شیخ طوسی نیز به نقل سعد بن عبدالله مستند است و ظاهراً خود شیخ طوسی روایتی از ایشان ندیده است. به نظر شیخ طوسی او از اصحاب امام حسن و امام حسین (ع) بوده و روایاتی را درباره زنان از اصحاب امام حسن و امام حسین‌(ع) نقل کرده است^[۱].
ابن داود حلی نیز او را از راویانی دانسته که به روایت‌های او دست نیافته است و فقط به نقل از سعد بن عبدالله می‌نویسد که او از امام حسن و امام حسین (ع) روایت نقل کرده است^[۲].
نویسنده کتاب "المفید من معجم الرجال" او را مجهول دانسته است^[۳].
مرحوم شوشتری پس از نقل کلام شیخ طوسی که او را از اصحاب امام حسن و امام حسین (ع) شمرده، چنین گفته است: به نظر می‌رسد، شیخ طوسی در کتاب سعد دو عنوان را دیده است؛ یکی عنوان "فاطمه بنت علی" و دیگری عنوان "فاطمه بنت حبابه الوالبیه" و شیخ طوسی به کلمه "علی" توجهی نداشته و در نتیجه، آنها را با یک عنوان معرفی کرده است. این مسئله در رجال برقی در ذیل اصحاب امام حسن (ع) نیز اتفاق افتاده است. مرحوم شوشتری، در ادامه از اینکه شیخ طوسی عنوان "فاطمه بنت علی" را در کتاب خویش نیاورده؛ با اینکه او در گردآوری رجال بسیار کوشیده است، سخن گفته و آن را مؤیدی برای کلام خویش دانسته است ^[۴].^[۵]

منابع

صبور، رحیم، مقاله «فاطمه بنت حبابه الوالبیه»، اصحاب امام حسن مجتبی

پانویس

↑ رجال الطوسی، طوسی، ص۹۶ و ۱۰۶؛ معجم رجال الحدیث، خوئی، ج۲۴، ص۱۴۰.
↑ رجال ابن داوود، ابن داوود حلی، ص۲۲۳.
↑ المفید من معجم رجال الحدیث، محمد جواهری، ص۷۶۳.
↑ قاموس الرجال، شوشتری، ج۱۲، ص۳۱۳.
↑ صبور، رحیم، مقاله «فاطمه بنت حبابه الوالبیه»، اصحاب امام حسن مجتبی، ص ۴۴۱-۴۴۲.

[1] رجال الطوسی، طوسی، ص۹۶ و ۱۰۶؛ معجم رجال الحدیث، خوئی، ج۲۴، ص۱۴۰.

[2] رجال ابن داوود، ابن داوود حلی، ص۲۲۳.

[3] المفید من معجم رجال الحدیث، محمد جواهری، ص۷۶۳.

[4] قاموس الرجال، شوشتری، ج۱۲، ص۳۱۳.

[5] صبور، رحیم، مقاله «فاطمه بنت حبابه الوالبیه»، اصحاب امام حسن مجتبی، ص ۴۴۱-۴۴۲.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]