قصیده ابن عرندس

از امامت‌پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدیعلیه السلام است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • علامه امینی می‌گوید: در میان اصحاب ما مشهور است که در هر مجلسی "قصیده ابن عرندس" خوانده شود، موجب تشریف‌فرمایی حضرت بقیة الله علیه السلام به آن مجلس می‌شود[۱]. این قصیده را مرحوم شیخ طریحی در "المنتخب" و علامه سماوی در "الطلیعه" و یعقوبی در "البابلیات" و برخی دیگر از بزرگان در کتاب‌های خود آورده‌اند. علامه امینی می‌گوید: در میان اصحاب ما مشهور است که در هر مجلسی "قصیده ابن عرندس" خوانده شود، موجب تشریف‌فرمایی حضرت بقیة الله علیه السلام به آن مجلس می‌شود[۲]. این قصیده را مرحوم شیخ طریحی در "المنتخب" و علامه سماوی در "الطلیعه" و یعقوبی در "البابلیات" و برخی دیگر از بزرگان در کتاب‌های خود آورده‌اند. بیت‌هایی از این قصیده، چنین است:(...) آیا امام حسین علیه السلام باید در کربلا تشنه به شهادت برسد، با آن‌که در هر انگشت او دریایی یافت می‌شود؟ و با آن‌که پدرش علی علیه السلام در روز رستاخیز، مردم را از حوض کوثر سیراب می‌کند و آب فرات، مهریه مادرش فاطمه زهرا علیها السلام است‌؟ - جانا! دریغا! بر حسین علیه السلام و جنایت‌هایی که شمر در کربلا، نسبت به حضرتش روا داشت.
  • خطیب شیعه مرحوم شیخ عبدالزهرا کعبی می‌گوید: "یک روز بعد از ظهر، وارد صحن امام حسین علیه السلام شدم. شخصی در مقابل یکی از حجره‌های صحن شریف، کتاب‌های مذهبی می‌فروخت و من با وی سابقه آشنایی داشتم. چون مرا دید گفت: کتابی دارم که شاید برای شما نافع باشد و در آن اشعاری وجود دارد که زیبنده شماست و قیمت آن، این است که یک بار آن را برایم بخوانی. شیخ عبد الزهراء می‌گوید: آن اشعار، گمشده من بود و مدت‌ها در جست‌وجوی آن بودم. آن را گرفتم و در هنگامی که به خواندن آن مشغول بودم، ناگهان دیدم سیدی از بزرگان عرب در برابرم ایستاده و به اشعار گوش می‌دهد و گریه می‌کند. چون به این بیت رسیدم: "ا یقتل ظمانا حسین بکربلا و فی کل‌ عضو من انامله بحر؟" گریه آن بزرگوار شدید شد و رو به ضریح امام حسین علیه السلام نموده و این بیت را تکرار کرد و هم چون زن جوان مرده می‌گریست. همین‌که اشعار را به پایان رساندم، دیگر آن بزرگوار را ندیدم. به یقین دانستم که او حضرت حجت و امام منتظر علیه السلام است[۳]. "ابن عرندس حلی" از فقها و علما و محدثین و شعرای مشهور شیعه در قرن نهم هجری بود که قصاید وی در مدح و منقبت و سوگ ائمه طاهرین علیهم السلام به‌ویژه امام حسین علیه السلام معروف است[۴][۵].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. الغدیر، ج ۷، ص ۱۴.
  2. الغدیر، ج ۷، ص ۱۴.
  3. شیفتگان حضرت مهدی علیه السلام، ج ۳، ص ۱۷۲.
  4. معارف و معاریف، ج ۱، ص ۲۸۴.
  5. مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص:۵۶۴.