مرگ گناهی و گناهان مرگ آفرین (مقاله)
مرگ گناهی و گناهان مرگ آفرین عنوان مقالهای است که با زبان فارسی که به بررسی مرگ گناهی و گناهان مرگ آفرین میپردازد. این مقالهٔ به قلم خلیل منصوری نگاشته شده و در (تیر ۱۳۹۲) انتشار یافته است[۱].
| مرگ گناهی و گناهان مرگ آفرین | |
|---|---|
| زبان | فارسی |
| نویسنده | خلیل منصوری |
| موضوع | مرگ |
| مذهب | شیعه |
| محل نشر | قم، ایران |
| تاریخ نشر | تیر ۱۳۹۲ |
| ناشر الکترونیک | وبگاه سماموس |
چکیدهٔ مقاله
نقش و جایگاه گناه در مرگهای زودرس از مباحث مهم در آموزههای قرآنی است. این نوشتار با رویکرد قرآنی و به روش توصیفی-تحلیلی به بررسی رابطه گناه با مرگ و نظام علت و معلولی حاکم بر جهان هستی میپردازد. بررسیهای این پژوهش نشان میدهد که هرچند مرگ به دو صورت طبیعی (اجل مسمی) و زودرس (اجل معلق) رخ میدهد، اما تحقق اجل معلق ارتباط مستقیمی با رفتار و کردار انسان دارد. این پژوهش با استناد به آیات قرآن کریم، چهار عامل اصلی در تأخیر اجل معلق را تبیین میکند که عبارتند از: پذیرش اسلام و ایمان، اطاعت از پیامبران، عبادت الهی و تقوا. یافتههای این تحقیق نشان میدهد که از منظر قرآن، نظام هستی بر اساس اسباب و علل آفریده شده و گناهان انسان میتواند در نظام تکوین تأثیر گذاشته و موجب مرگ زودرس شود. این مقاله با تکیه بر آیات قرآن و روایات، نگاه جامع اسلام به رابطه گناه و مرگ و تأثیر رفتار انسان در کوتاهی عمر را تبیین میکند.