معاذه بنت عبدالله عدویه
مقدمه
معاذه مکنی به امصهباء دختر عبدالله عدویه در بصره ساکن بود. او از بانوانی است که در بلاغت و فصاحت و زهد و تقوا و تفقه در دین، در بصره شهرت داشت. راویان بسیاری از او نقل حدیث کردهاند. معاذه از ازدواجش صاحب پسری به نام صهباء شد و به همین جهت کنیه امصهباء به او داده شد. او پس از درگذشت همسرش، دیگر ازدواج نکرد. وی به سال ۱۰۱ قمری درگذشت. بعد از جنگ جمل و پیروزی بر گروه پیمانشکنان زمانی که امیرالمؤمنین علی(ع) وارد مسجد بصره شد، او نیز حضور داشت و گوید: شنیدم که آن حضرت فرمود: «أَنَا الصِّدِّيقُ الْأَكْبَرُ آمَنْتُ قَبْلَ أَنْ يُؤْمِنَ أَبُو بَكْرٍ وَ أَسْلَمْتُ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ»[۱].[۲]
منابع
پانویس
- ↑ برای تفصیل بیشتر ر.ک: اسدالغابة، ج۵، ص۵۴۷؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۴۰۸؛ اعلام النساء، ج۵، ص۶۰؛ الأعلام، ج۸، ص۱۶۸؛ تقریب التهذیب، ج۲، ص۶۱۴؛ تهذیب التهذیب، ج۱۲، ص۴۵۲؛ شرح نهجالبلاغه، ج۱۳، ص۲۲۸؛ شذرات الذهب، ج۱، ص۱۲۲؛ العقد الفرید، ج۲، ص۱۸۷؛ ج۷، ص۲۱۵؛ مرأة الجنان، ج۱، ص۲۱۱.
- ↑ محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۲۱۰.