هند بنت ابی عبیده اسود

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

هند دختر ابوعبیده اسود همسر عبدالله محض از زنان مجلل در تاریخ اسلام است. وی مادر عبدالله نفس زکیه و ابراهیم شهید باخمری است. او در زمان امام صادق(ع) می‌زیست. عبدالله محض او را بسیار دوست می‌داشت و در وصف او اشعاری سرود، از جمله این بیت: هِنْدُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ مالِي وَ رُوحِي أَجْمَعَا *** وَ عَصَيْتُ فِيهِ عَوَاذِلِي وَ أَطَعْتُ قَلْبًا مُوجَعًا ای هند! تو از مال و جان من عزیزتری پس در دوستی تو ملامت‌کنندگان را مخالفت می‌نمایم و اطاعت قلب دردناک را می‌نمایم[۱].[۲]

منابع

پانویس

  1. ریاحین الشریعه، ج۵، ص۱۰۵-۱۰۶.
  2. محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۳۰۴.