استقلال سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[دفاع از کیان اسلام]] و [[مسلمانان]] یکی دیگر از اصول در استقلال سیاسی از منظر امام خمینی است. ایشان ضمن تأکید بر [[آمادگی]] [[جمهوری اسلامی]] برای [[دفاع از اسلام]] و [[ممالک اسلامی]] و استقلال ممالک اسلامی عنوان می‌کند برنامه ما برنامه اسلام است، [[وحدت]] کلمه مسلمین است، [[اتحاد]] ممالک اسلامی است...<ref>صحیفه نور، ج۱۸، ص۲۲۱.</ref> ایشان حتی در تعریف خود از [[کشور ایران]] را تنها کشور و در حوزه [[منافع ملی]] نمی‌داند و همه ممالک اسلامی را بخشی از منافع ملی و [[استقلال کشور]] می‌داند و به مسلمانان توصیه می‌کند که همه به [[امت اسلامی]] با این نگاه بنگرند<ref>صحیفه نور، ج۱، ص۸۴.</ref>. بر همین مبنا [[سیاست خارجی]] جمهوری اسلامی بر اساس [[حفظ]] [[آزادی]]، استقلال و [[حفظ مصالح]] و [[منافع]] اسلام و مسلمین صورت‌بندی می‌شود<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۴۹.</ref>. [[امام]] در پاسخ خبرنگاری که از ایشان سؤال کرده بود که سیاست خارجی جمهوری اسلامی، به ویژه در رابطه با [[ابرقدرت‌ها]]، چه خواهد بود؟ مقوله رابطه با [[بیگانگان]] و به‌خصوص با ابرقدرت‌ها را به بعد از حصول استقلال [[واقعی]] موکول نمود<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۸۹.</ref>. در نهایت می‌توان گفت که استمرار استقلال سیاسی، [[اجتماعی]]، [[اقتصادی]] و [[امنیت]] کشور تا حدود زیادی وابسته به [[قوای نظامی]] و انتظامی یک [[کشور]] نیز بوده و همواره نیروهای مسلح از ارکان [[استقلال کشور]] بوده‌اند.<ref>[[سید مرتضی نبوی|نبوی]] و [[صالح اسکندری|اسکندری]]، [[استقلال اسلامی ۱ - نبوی و اسکندری (مقاله)| مقاله «استقلال اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)|منظومه فکری امام خمینی]]، ص ۷۶۳.</ref>