حارث بن ازمع همدانی: تفاوت میان نسخه‌ها

او همان [[حارث بن اعرج]] (لنگ) است. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۷۳.</ref> [[نسب]] وی را چنین ذکر کرده است: [[حارث بن ازمع بن ابی‌بثینه بن عبدالله بن مر بن مالک بن حرب بن حارث بن سعد بن عبدالله بن وادعه}}؛ از [[قبیله همدان]] در [[صحابی]] بودن وی [[اختلاف]] است. به گفته [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۵۸۶.</ref> و [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۳.</ref>، [[ابوموسی مدینی]] در کتاب ذیل معرفة الصحابه [[ابن منده]]، به نقل از [[ابن شاهین]] و [[عبدان مروزی]] او را از [[صحابه]] دانسته است؛ چنان که [[ابن عبدالبر]]<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۹، ص۳۴۷.</ref> نیز وی را از صحابه دانسته است، اما ابن اثیر<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۵۸۶.</ref> و ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۳.</ref> او را [[تابعی]] دانسته و مدعی شده‌اند که ابن شاهین نیز وی را تابعی دانسته و گفته است: حارث [[جاهلیت]] را [[درک]] کرد. به همین سبب ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۳.</ref> نیز وی را در شمار [[مخضرمین]] آورده است. ابن سعد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۷۳.</ref> او را از طبقه نخست [[تابعین]] [[اهل کوفه]] که از [[عمر]] [[روایت]] دارند بر شمرده و [[بخاری]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۲۶۴.</ref> و [[ابن حبان]]<ref>ابن حبان، الثقات، ج۴، ص۱۲۶.</ref> نیز او را در شمار تابعین آورده‌اند که البته دلیلی بر صحابی بودن وی ندارد و [[روایات]] او از [[عمر بن خطاب]]، [[عبدالله بن مسعود]] و [[عمرو بن عاص]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۲۶۴؛ ابن حبان، الثقات، ج۴، ص۱۲۶؛ بیهقی، السنن الکبری، ج۱، ص۱۸۲.</ref> [[شاهد]] بر تابعی بودن وی است. حارث و برادرش [[شداد بن ازمع]]، از مردان بزرگ و شریف [[کوفه]] بوده‌اند. [[ابن حزم]]<ref>ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۳۹۵.</ref> از او در شمار [[یاران]] [[امام علی بن ابی طالب]] یاد کرده، اما [[بلاذری]]<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۲۵۵.</ref>، او و برادرش را از شهادت‌دهندگان علیه [[حجر بن عدی]] دانسته است، که البته این تبدل حالات در برخی از [[یاران امام]] نیز اتفاق افتاد و آنان پس از [[تسلط]] [[معاویه]] بر امور، [[تسلیم]] [[اراده]] او شدند. وی در سال‌های پایانی [[حکومت معاویه]] و زمانی که [[نعمان بن بشیر]] [[والی کوفه]] بود، درگذشت <ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۷۳؛ ابن حبان، الثقات، ج۴، ص۱۲۶.</ref>. [[ابن حبان]]<ref>ابن حبان، الثقات، ج۴، ص۳۵۸.</ref> درگذشت وی را در [[زمان]] [[ولایت]] [[بشر بن مروان]] بر [[کوفه]] دانسته است در حالی که بشر تنها از جانب [[برادر]] خود [[عبد الملک]] والی کوفه و [[بصره]] شد و منابع به درگذشت حارث بن ازمع در [[زمان معاویه]] [[اتفاق نظر]] دارند<ref>بنگرید: ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۳۴۷؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۵۸۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۳.</ref>.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «حارث بن ازمع همدانی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص ۴۴۷.</ref>