ابوعنبه خولانی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[شرحبیل بن مسلم خولانی]]، ابوعنبه را در شمار افرادی نام برده که در [[جاهلیت]] [[خون]] می‌خوردند، شارب می‌چیدند، ریش دراز می‌کردند و آن را رنگ می‌نمودند<ref>طبرانی، ج۱، ص۳۰۹.</ref>. او گفته است: موهایم را بلند نگه داشتم تا آن را برای بتی که در جاهلیت داشتم، کوتاه کنم، ولی [[خداوند]] این عمل را به تأخیر انداخت تا آنکه موهایم را برای [[اسلام]] کوتاه کردم<ref>ابن سعد، ج۷، ص۳۰۳؛ ابن عبدالبر، ج۴، ص۲۸۵.</ref>.

[[روایات]] او مشتمل است بر رویش همیشگی افرادی در [[دین اسلام]] برای [[اطاعت از خدا]]<ref>بخاری، ص۶۱؛ احمد بن حنبل، ج۴، ص۲۰۰.</ref>، [[فضیلت]] [[شهید]] شامل کشته و برخی [[مردگان]]<ref>احمدبن حبنل، ج۴، ص۲۰۰.</ref>، خواندن سوره‌های [[جمعه]] و منافقون<ref>اعلی و غاشیه؛ ترمذی، ج۱، ص۳۵۵ و ر.ک: ج۲، ص۱۶.</ref> در [[نماز جمعه]] [[رسول خدا]]{{صل}}<ref>ابن عدی، ج۶، ص۲۷۸.</ref>، مردانه گام برداشتن [[حضرت]]<ref>ابن ابی عاصم، ج۴، ص۴۴۵.</ref> و صاحب [[حق]] بودن دست و زبان<ref>ابن عدی، ج۶، ص۲۷۸.</ref> که راویانی مانند الهانی، بکر بن زرعه، ابوزهرایه، [[شرحبیل بن سعد]] و [[لقمان بن عامر]] آنها را نقل کرده‌اند. او همچنین [[روایت]] کرده است که خداوند هنگامی که خیر بنده‌ای را بخواهد، پیش از مردن، عمل صالحی را بر روی وی می‌گشاید و سپس [[جان]] وی را می‌گیرد<ref>طبرانی، ج۲، ص۲۰ مقایسه شود با ابن ابی عاصم، ج۴، ص۴۴۵.</ref>. افرادی که [[صحابی]] بودن وی را نپذیرفته‌اند، این روایات را مرسل می‌دانند.