عصمت اهل بیت در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[قرآن]] و اهل بیت هرگز از هم جدا نمی‌شوند، یکی از وجوه جدایی ناپذیری آن دو این است که در [[هدایت‌گری]] [[بشر]] موافق یکدیگرند، و هیچ گاه قرآن حکمی بر خلاف [[حکم]] اهل بیت ندارد، و هیچ گاه گفتار و رفتار و علم و اعتقاد اهل بیت بر خلاف قرآن نخواهد بود<ref>مرآة العقول، ج۳، ص۲۳۰.</ref>.

# [[تمسّک به اهل بیت]]، همانند [[تمسّک به قرآن]]، [[انسان]] را از [[ضلالت]] می‌رهاند، لازمه این مطلب آن است که در اهل بیت- همانند قرآن- ضلالت راه نداشته باشد و علم و اعتقاد، [[قول و فعل]] آنان یکپارچه [[هدایت]] باشد. [[محمد مبین سندی]] در این باره گفته است: “در حدیث ثقلین با تأکیدی ویژه بیان شده است که اهل بیت، همانند قرآن، بر حق بوده و همان گونه که [[وحی]] [[منزل]]، از [[خطا]] مصون است، آنان نیز همواره از خطا مصون می‌باشند”<ref>دراسات اللبیب، ص۲۳۳.</ref>.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)|امامت اهل بیت]]، ص ۱۶۵.</ref>

== منابع ==