وحی: تفاوت میان نسخه‌ها

يكى از راه هاى سخن گفتن خداوند با بشر به واسطه رسولان است. رسولان الهى دو نوع اند: آسمانى، زمينى. يكى از رسولان آسمانى كه كلام الهى را به رسولان زمينى مى‌رساند، جبرئيل و روح الامين است. و همان گونه كه در حديثی از اميرمؤمنان(علیه السلام) آمده است، <ref> توحید صدوق؛ ص 264 </ref>. روح الامین كلام الهى را به طور مستقيم دريافت نمى‌كند بلكه او از اسرافيل و اسرافيل از فرشته‌اى بالاتر دريافت مى‌نمايد. خداوند متعال در توصيف جبرئيل مى‌فرمايد: «إِنَّـهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ * ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي آلعَرْشِ مَكِـينٍ* مُطاعٍ ثَمَّ أَمِـينٍ؛ همانا آن سخن رسولى كريم است. داراى قوّت و مكنت نزد صاحب عرش است، در آنجا از او فرمان برده مى‌شود و امانت دار است.» <ref> سورۀ تکویر، آیۀ 19 ـ 21 </ref>.

• امام زين العابدين(علیه السلام) هم او را امين دانسته و از مقربان خدا شمرده است: «وَ جَبْرَئِيلُ الْأَمِينُ عَلَى وَحْيِکَ الْمـُطَاعُ فِي أَهْلِ سَماوَاتِکَ الْمـَكِينُ لَدَيْکَ الْمـُقَرَّبُ عِنْدَك؛ جبرئيل كه امين وحى تو است، در اهل آسمانها فرمانش اطاعت مى‌شود. نزد تو داراى مقام و مكنت است و مقرّب درگاه تو است.» <ref> بحارالانوار، ج 56، ص 217 </ref>.

• فرشته وحى با اين عظمت و مقام و منزلتى كه نزد خداوند متعال دارد، وقتى به حضور پيامبر(صلی الله علیه و آله) مى‌رسيد؛ با تواضع و فروتنى نزد او مى‌نشست. امام صادق(علیه السلام) مى‌فرمايند: «كَانَ جَبْرَئِيلُ إِذَا أَتَى النَّبِيَّ قَعَدَ بَيْنَ يَدَيْهِ قِعْدَةَ الْعَبْدِ وَ كَانَ لَا يَدْخُلُ حَتَّى يَسْتَأْذِنَهُ؛ جبرئيل آنگاه كه به حضور پيامبر ۶ مى‌رسيد به مانند غلامان مى‌نسشت و بدون اذن بر او وارد نمى‌شد.» <ref> تفسیر صافی، ج 4، ص 199 </ref>.

• در قرآن كريم از جبرئيل به دو عنوان «روح القدس» و «روح الأمين» ياد شده است: «قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ آلقُدُسِ مِنْ رَبِّکَ بِالحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا؛ بگو آن را روح القدس از سوى پروردگارت به حق نازل كرده است تا مؤمنان را استوار سازد.»، <ref> سورۀ نحل، آیۀ 102 </ref>. «نَـزَلَ بِهِ الرُّوحُ آلأَمِـينُ * عَلى قَلْبِکَ لِـتَكُونَ مِـنَ آلمُـنْذِرِينَ؛ روح الامين آن را بر قلب تو نازل كرده تااز بيم دهندگان باشى.» <ref> سورۀ شعراء، آیۀ 193 و 194 </ref>.