بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۲۸: | خط ۱۲۸: | ||
*البته باید توجّه داشت که وحی به معنای خاصّ آن، که وحی [[نبوت]] و رسالت است در موارد خاصّی صورت میگرفت. در مورد [[پیامبر خاتم]] محدود به قرآن کریم و احادیثی است که به عنوان حدیث قدسی معروفاند. ولی این بدان معنا نیست که سایر گفتار او به وحی ارتباط ندارد. | *البته باید توجّه داشت که وحی به معنای خاصّ آن، که وحی [[نبوت]] و رسالت است در موارد خاصّی صورت میگرفت. در مورد [[پیامبر خاتم]] محدود به قرآن کریم و احادیثی است که به عنوان حدیث قدسی معروفاند. ولی این بدان معنا نیست که سایر گفتار او به وحی ارتباط ندارد. | ||
*بدین ترتیب معلوم میشود همه آنچه از پیامبران و اوصیایشان رسیده است مستند به وحی الهی اند<ref>[[محمد بیابانی اسکوئی|بیابانی اسکوئی، محمد]]، [[نبوت (کتاب)|نبوت]]، ص:۲۲۸.</ref> | *بدین ترتیب معلوم میشود همه آنچه از پیامبران و اوصیایشان رسیده است مستند به وحی الهی اند<ref>[[محمد بیابانی اسکوئی|بیابانی اسکوئی، محمد]]، [[نبوت (کتاب)|نبوت]]، ص:۲۲۸.</ref> | ||
==دلایل خطاناپذیری وحی== | |||
پدیده وحی از علم الهی سرچشمه میگیرد، لذا در اصل پدیده وحی، هیچگونه خطا و یا اشتباهی راه ندارد. در مسیر رسیدن وحی به مردم، اولین کسی که باید [[معصوم]] بودن او ثابت شود، [[فرشته|فرشته الهی]] است که موجودی مجرد و همواره مطیع خداوند است و محل بحث نیست اما بعد از آن [[عصمت]] [[پیامبران]] موردبحث است، چون از جنس بشرند و در بشر، خطا زیاد است<ref>[[رحمتالله احمدی|احمدی، رحمتالله]]، [[وحی از دیدگاه علامه طباطبائی (کتاب)|وحی از دیدگاه علامه طباطبائی]]، ص ۲۰۸.</ref>. | |||
==منابع== | ==منابع== | ||
{{ستون-شروع|2}} | {{ستون-شروع|2}} | ||