سوره انسان در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخهها
جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
(←پانویس) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = سوره انسان | | موضوع مرتبط = سوره انسان | ||
| خط ۳۶: | خط ۳۵: | ||
در فضیلت تلاوت این سوره [[مبارکه]] چند [[روایت]] نقل شده است که به ذکر سه [[حدیث]] اکتفا میشود: | در فضیلت تلاوت این سوره [[مبارکه]] چند [[روایت]] نقل شده است که به ذکر سه [[حدیث]] اکتفا میشود: | ||
#در [[حدیثی]] از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} آمده است: {{متن حدیث|مَنْ قَرَأَ سُورَةَ هَلْ أَتَى كَانَ جَزَاؤُهُ عَلَى اللَّهِ جَنَّةً وَ حَرِيراً وَ مَنْ أَدْمَنَ قِرَاءَتَهَا قَوِيَتْ نَفْسَهُ الضَّعِیفَةُ...}}<ref>البرهان فی تفسیر القرآن، ج۵، ص۵۴۳.</ref>؛ کسی که سوره «[[هل اتی]]» را بخواند، [[پاداش]] او بر خدای سبحان [[بهشت]] و لباسهای [[بهشتی]] است و کسی که به قرائت آن [[مداومت]] کند، نفس [[ضعیف]] او تقویت میشود. | #در [[حدیثی]] از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} آمده است: {{متن حدیث|مَنْ قَرَأَ سُورَةَ هَلْ أَتَى كَانَ جَزَاؤُهُ عَلَى اللَّهِ جَنَّةً وَ حَرِيراً وَ مَنْ أَدْمَنَ قِرَاءَتَهَا قَوِيَتْ نَفْسَهُ الضَّعِیفَةُ...}}<ref>البرهان فی تفسیر القرآن، ج۵، ص۵۴۳.</ref>؛ کسی که سوره «[[هل اتی]]» را بخواند، [[پاداش]] او بر خدای سبحان [[بهشت]] و لباسهای [[بهشتی]] است و کسی که به قرائت آن [[مداومت]] کند، نفس [[ضعیف]] او تقویت میشود. | ||
#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودهاند: {{متن حدیث|أَنَا ضَامِنٌ لِكُلِّ مَنْ كَانَ مِنْ شِيعَتِنَا إِذَا قَرَأَ فِي صَلَاةِ الْغَدَاةِ مِنْ يَوْمِ الْخَمِيسِ هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنْسَانِ ثُمَّ مَاتَ مِنْ يَوْمِهِ أَوْ لَيْلَتِهِ أَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ آمِناً بِغَيْرِ حِسَابٍ عَلَى مَا فِيهِ مِنْ ذُنُوبٍ وَ عُيُوبٍ، وَ لَمْ يَنْشُرِ اللَّهُ لَهُ دِيوَانَ الْحِسَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَ لَا يُسْأَلَ مَسْأَلَةَ الْقَبْرِ، وَ إِنْ عَاشَ كَانَ مَحْفُوظاً مَسْتُوراً مَصْرُوفاً عَنْهُ آفَاتُ الدُّنْيَا كُلُّهَا، وَ لَمْ يَتَعَرَّضْ لَهُ شَيْءٌ مِنْ هَوَامِّ الْأَرْضِ إِلَى الْخَمِيسِ الثَّانِي، إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}<ref>الأصول الستة عشر، ص۱۲۳؛ بحار الأنوار، ج۸۲، ص۶۶.</ref>؛ من ضامنم برای هر یک از شیعیانم که در [[نماز صبح]] [[روز]] [[پنجشنبه]] [[سوره انسان]] را بخواند، آنگاه اگر در آن شب یا روز بمیرد، با [[امنیت]] و بدون حساب از گناهانی که انجام داده و عیوبی که دارد وارد [[بهشت]] شود، و [[خدای تعالی]] [[دیوان]] [[حسابرسی]] را در [[روز قیامت]] برای او نگشاید، و در [[قبر]] از او پرسشی نشود؛ و اگر زنده بود، در [[حفظ]] و [[امان]] [[الهی]] است و همه آفات [[دنیا]] از او برداشته میشود و چیزی از جنبندههای زمینی تا پنجشنبه بعد به او آسیبی نرساند. | # [[امام صادق]]{{ع}} فرمودهاند: {{متن حدیث|أَنَا ضَامِنٌ لِكُلِّ مَنْ كَانَ مِنْ شِيعَتِنَا إِذَا قَرَأَ فِي صَلَاةِ الْغَدَاةِ مِنْ يَوْمِ الْخَمِيسِ هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنْسَانِ ثُمَّ مَاتَ مِنْ يَوْمِهِ أَوْ لَيْلَتِهِ أَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ آمِناً بِغَيْرِ حِسَابٍ عَلَى مَا فِيهِ مِنْ ذُنُوبٍ وَ عُيُوبٍ، وَ لَمْ يَنْشُرِ اللَّهُ لَهُ دِيوَانَ الْحِسَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَ لَا يُسْأَلَ مَسْأَلَةَ الْقَبْرِ، وَ إِنْ عَاشَ كَانَ مَحْفُوظاً مَسْتُوراً مَصْرُوفاً عَنْهُ آفَاتُ الدُّنْيَا كُلُّهَا، وَ لَمْ يَتَعَرَّضْ لَهُ شَيْءٌ مِنْ هَوَامِّ الْأَرْضِ إِلَى الْخَمِيسِ الثَّانِي، إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}<ref>الأصول الستة عشر، ص۱۲۳؛ بحار الأنوار، ج۸۲، ص۶۶.</ref>؛ من ضامنم برای هر یک از شیعیانم که در [[نماز صبح]] [[روز]] [[پنجشنبه]] [[سوره انسان]] را بخواند، آنگاه اگر در آن شب یا روز بمیرد، با [[امنیت]] و بدون حساب از گناهانی که انجام داده و عیوبی که دارد وارد [[بهشت]] شود، و [[خدای تعالی]] [[دیوان]] [[حسابرسی]] را در [[روز قیامت]] برای او نگشاید، و در [[قبر]] از او پرسشی نشود؛ و اگر زنده بود، در [[حفظ]] و [[امان]] [[الهی]] است و همه آفات [[دنیا]] از او برداشته میشود و چیزی از جنبندههای زمینی تا پنجشنبه بعد به او آسیبی نرساند. | ||
#در [[سیره امام رضا]]{{ع}} آمده است که آن [[حضرت]] در نماز صبح روز [[دوشنبه]] و پنجشنبه در رکعت اول [[سوره حمد]] و سوره انسان و در رکعت دوم بعد از [[حمد]] [[سوره غاشیه]] را قرائت میکردند و میفرمودند: {{متن حدیث|فَإِنَّ مَنْ قَرَأَهُمَا فِي صَلَاةِ الْغَدَاةِ يَوْمَ الْإِثْنَيْنِ وَ يَوْمَ الْخَمِيسِ وَقَاهُ اللَّهُ شَرَّ الْيَوْمَيْنِ}}<ref>وسائل الشیعة، ج۶، ص۱۲۲.</ref>؛ هرکس این دو [[سوره]] را در نماز صبح روز دوشنبه و پنجشنبه بخواند، [[خداوند]] او را در این دو روز از [[شر]] و [[بدی]] در امان میدارد<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۷۵.</ref>. | #در [[سیره امام رضا]]{{ع}} آمده است که آن [[حضرت]] در نماز صبح روز [[دوشنبه]] و پنجشنبه در رکعت اول [[سوره حمد]] و سوره انسان و در رکعت دوم بعد از [[حمد]] [[سوره غاشیه]] را قرائت میکردند و میفرمودند: {{متن حدیث|فَإِنَّ مَنْ قَرَأَهُمَا فِي صَلَاةِ الْغَدَاةِ يَوْمَ الْإِثْنَيْنِ وَ يَوْمَ الْخَمِيسِ وَقَاهُ اللَّهُ شَرَّ الْيَوْمَيْنِ}}<ref>وسائل الشیعة، ج۶، ص۱۲۲.</ref>؛ هرکس این دو [[سوره]] را در نماز صبح روز دوشنبه و پنجشنبه بخواند، [[خداوند]] او را در این دو روز از [[شر]] و [[بدی]] در امان میدارد<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۷۵.</ref>. | ||
| خط ۴۷: | خط ۴۶: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:آیات نامدار]] | [[رده:آیات نامدار]] | ||
[[رده:فضائل اهل بیت]] | [[رده:فضائل اهل بیت]] | ||