|
|
| خط ۳۶: |
خط ۳۶: |
| ### [[برهان مظهر جامع]]. | | ### [[برهان مظهر جامع]]. |
| ## مشروعیت شرعی: [[ضرورت شرعی تعیین امام]] ([[وجوب شرعی تعیین امام]])؛ | | ## مشروعیت شرعی: [[ضرورت شرعی تعیین امام]] ([[وجوب شرعی تعیین امام]])؛ |
|
| |
| ==دوم: [[مرجعیت دینی]]==
| |
| {{اصلی|مرجعیت دینی}}
| |
| * یکی از [[شئون نبوت]] [[ابلاغ وحی آسمانی]] به [[مردم]] و [[تبیین]] و [[تفسیر]] صحیح و ناب از آن برای مخاطبان بود، با وجود [[پیامبر اسلام]] {{صل}} احتمال [[تفسیر]] ناصواب از [[دین]] در حد صفر بود، امّا بعد از رحلت آن حضرت، احتمال ارائه قرائتهای متنوع و ناصواب از دین، احتمال بالایی داشت و با رسوخ [[تفاسیر]] و [[بدعت]] و تحریفهای ناصواب در [[آخرین کتاب]] و [[شریعت آسمانی]]، اصالت آن و در نتیجه اعتبار آن مخدوش میشد، از اینرو تعیین یک [[مرجع علمی]] معتبر و [[معصومانه]] ضروری مینمود. [[مقام]] و [[شأن امامت]] در [[اسلام]] به چنین نیازی پاسخ میدهد<ref>ر.ک. [[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)|امامت]]، ص ۴۴-۴۵.</ref>.
| |
| * شاید اینجا این توهم پیش آید که با وجود [[قرآن]] و [[روایات]] به [[امامت]] نیازی نیست! و به اصطلاح «[[حسبنا کتاب الله و سنة الرسول]]»، در پاسخ آن باید گفت نکات یاد شده و نکاتی که بعداً میآید پاسخ نقد را میدهد، علاوه اینکه بعض [[روایات]] [[پیامبر]] به دست [[جاعلان]] [[جعل]] یا [[تحریف]] شده است، به گونهای که حدود ۷۰۰ [[جاعل حدیث]] در تاریخ ضبط شده است که دلیل بر آن است که نمیتوان از نفس [[احادیث]] و بدون شناخت و تفکیک آنها به [[اعتبار]] و [[حجیت]] آن قائل شد و تشخیص آن در گرو [[مقام امامت]] و [[عصمت]] است<ref>ر.ک. [[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)|امامت]]، ص ۴۴-۴۵.</ref>.
| |
|
| |
|
| ==سوم: عدم بلوغ کامل عقلی مخاطبان== | | ==سوم: عدم بلوغ کامل عقلی مخاطبان== |
