لهو و لعب در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

'''نکات'''

در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:

#لعب [[یهودیان]] با حقایق و [[نزول وحی]]، موجب [[تهدید]] آنها از [[ناحیه]] [[خداوند]]: {{متن قرآن|وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قَالُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْكِتَابَ الَّذِي جَاءَ بِهِ مُوسَى نُورًا وَهُدًى لِلنَّاسِ تَجْعَلُونَهُ قَرَاطِيسَ تُبْدُونَهَا وَتُخْفُونَ كَثِيرًا وَعُلِّمْتُمْ مَا لَمْ تَعْلَمُوا أَنْتُمْ وَلَا آبَاؤُكُمْ قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ}}؛

#رهنمود [[خداوند]] به [[پیامبر]] مبنی بر [[وانهادن]] [[مجرمان]] در یاوه گویی‌ها و اشتغال به لعب، پس از [[اتمام حجت]]: {{متن قرآن|إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذَابِ جَهَنَّمَ خَالِدُونَ * فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ}}؛

# [[کافران]] هدایت‌ناپذیر [[صدر اسلام]]، [[اهل]] [[لهو]] و سرگرم آرزوهای [[باطل]] بودند: {{متن قرآن|رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ}} ریشه [[مخالفت]] آنان نیز بسا این [[روحیه]] آنان بوده است. {{متن قرآن|ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ}}؛

# [[نکوهش]] [[خداوند]] از برخی از [[مسلمانان]] صدراسلام، به علت ترک مصلا برای [[داد و ستد]] و یا تماشای [[لهو]] و رهاکردن [[پیامبر]] در حال ایراد خطبه‌های [[نماز جمعه]]: {{متن قرآن|وَإِذَا رَأَوْا تِجَارَةً أَوْ لَهْوًا انْفَضُّوا إِلَيْهَا وَتَرَكُوكَ قَائِمًا قُلْ مَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَمِنَ التِّجَارَةِ وَاللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۵۹۹.</ref>.

== منابع ==

[[رده:لهو و لعب در قرآن]]