ملامت: تفاوت میان نسخه‌ها

'''نتیجه''': در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:

# [[سرزنش]] نشدن [[پیامبر]] در صورت رویگردانی از [[قوم]] [[طغیان‌گر]] خود: {{متن قرآن|أَتَوَاصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ * فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ}}؛

# [[خداوند]] خطاب به [[پیامبر]] میگوید: و هرگز برای [[خداوند]] یگانه شریکی قائل مباش و [[معبود]] دیگری را در کنار [[اللّه]] قرار مده {{متن قرآن|وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ}} که در [[جهنم]] افکنده می‌شوی [[سرزنش]] شده، و رانده درگاه [[خدا]] خواهی بود {{متن قرآن|فَتُلْقَى فِي جَهَنَّمَ مَلُومًا مَدْحُورًا}} در نتیجه [[پیامبر]] که منادی [[توحید]] و [[مبارز]] با [[مشرکین]] مورد ملامت قرار نمی‌گیرد.

# [[ملامت]] [[مؤمنان]] به جهت اتکای افراطی آنان به شخص [[پیامبر]]: {{متن قرآن|وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا...}}؛

#سؤال نکوهش‌آمیز [[خدا]] از [[مؤمنان]] درباره [[امتناع]] آنان از پرداخت [[صدقه]]، هنگام [[نجوا]] با [[پیامبر]]: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَةً...* أَأَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَتَابَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۷۹۳-۸۰۱.</ref>.

== منابع ==

[[رده:ملامت]]