محل سکونت امام مهدی کجاست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - '.↵:::::' به '. '
جز (جایگزینی متن - '.↵:::::' به '. ')
خط ۱۶۲: خط ۱۶۲:
## [[مکه]] و پیرامون آن: از برخی [[روایات]]، استفاده می‌شود که آن حضرت در مکانی به نام: "[[ذی طوی]]" پیرامون [[مکه]] زندگی می‌کند و از همان‌جا نیز همراه‌ یارانش [[قیام]] خواهد کرد، از آن جمله: [[امام باقر]]{{ع}} می‌فرماید: "[[امام زمان]] {{ع}} را غیبتی است در بعضی از دره‌ها و اشاره کرد به منطقه [[ذی طوی]]"<ref>{{عربی|" يَكُونُ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ غَيْبَةٌ فِي بَعْضِ هَذِهِ الشِّعَابِ وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى نَاحِيَةِ ذِي طُوًى‏..."}}؛ کتاب الغیبة، نعمانی، ۱۸۲.</ref>. در ادامه این [[روایت]] و [[روایات]] دیگر، محل [[ظهور]] و [[خروج]] آن حضرت و مرکز تجمع [[یاران]] و [[دوستان]] وی نیز، همین منطقه یاد شده است<ref>کتاب الغیبة، نعمانی، ۳۱۵.</ref>.
## [[مکه]] و پیرامون آن: از برخی [[روایات]]، استفاده می‌شود که آن حضرت در مکانی به نام: "[[ذی طوی]]" پیرامون [[مکه]] زندگی می‌کند و از همان‌جا نیز همراه‌ یارانش [[قیام]] خواهد کرد، از آن جمله: [[امام باقر]]{{ع}} می‌فرماید: "[[امام زمان]] {{ع}} را غیبتی است در بعضی از دره‌ها و اشاره کرد به منطقه [[ذی طوی]]"<ref>{{عربی|" يَكُونُ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ غَيْبَةٌ فِي بَعْضِ هَذِهِ الشِّعَابِ وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى نَاحِيَةِ ذِي طُوًى‏..."}}؛ کتاب الغیبة، نعمانی، ۱۸۲.</ref>. در ادامه این [[روایت]] و [[روایات]] دیگر، محل [[ظهور]] و [[خروج]] آن حضرت و مرکز تجمع [[یاران]] و [[دوستان]] وی نیز، همین منطقه یاد شده است<ref>کتاب الغیبة، نعمانی، ۳۱۵.</ref>.
#دسته سوم اخباری است که مانند دسته اول، [[جایگاه]] خاصی را نام نمی‌برد، ولی از وی به عنوان فردی که با [[مردم]] حشر و نشر دارد و به گونه ناشناس زندگی می‌کند، نام برده است. [[امام صادق]] می‌فرماید: "[[امام مهدی|صاحب الأمر]]{{ع}} شباهتی نیز به [[حضرت یوسف|یوسف پیامبر]]{{ع}} دارد ... جای [[انکار]] نیست که [[خداوند]] با [[حجت]] خود، همان کاری را انجام دهد که با [[یوسف]] داد. [[امام مهدی|صاحب الزمان]]{{ع}}، آن مظلوم [[حق]] از دست داده، درمیان [[مردم]] رفت‌ وآمد می‌کند در بازار قدم می‌نهد و گاهی بر فرش منزل‌های [[دوستان]] می‌نشیند، لکن او را نمی‌شناسند تا زمانی که [[خداوند]] به وی [[اذن]] دهد تا وی خود را معرفی کند، آن‌گونه که [[حضرت یوسف|یوسف]]{{ع}} را اجازه داد هنگامی که برادرانش گفتند: تو یوسفی؟ گفت: آری، من یوسفم"<ref>{{عربی|"إِنَّ فِي صَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ لَشَبَهاً مِنْ يُوسُفَ ... فَمَا تُنْكِرُ هَذِهِ الْأُمَّةُ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ يَفْعَلُ بِحُجَّتِهِ مَا فَعَلَ بِيُوسُفَ وَ أَنْ يَكُونَ صَاحِبُكُمُ الْمَظْلُومُ الْمَجْحُودُ حَقَّهُ صَاحِبَ هَذَا الْأَمْرِ يَتَرَدَّدُ بَيْنَهُمْ وَ يَمْشِي فِي أَسْوَاقِهِمْ وَ يَطَأُ فُرُشَهُمْ وَ لَا يَعْرِفُونَهُ حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ لَهُ أَنْ يُعَرِّفَهُمْ نَفْسَهُ كَمَا أَذِنَ لِيُوسُفَ حِينَ قَالَ لَهُ إِخْوَتُهُ إِنَّكَ لَأَنْتَ يُوسُفُ قالَ أَنَا يُوسُف‏"}}؛ کتاب الغیبة، نعمانی، ۱۶۴.</ref>. این [[روایت]]، صراحت در این معنی دارد که [[غیبت]]  [[امام مهدی|حضرت حجت]]{{ع}}، غیبتی است عنوانی. در میان جمع و [[جامعه]] است، با [[مردم]] حشر و نشر دارد، زندگی طبیعی و معمولی را می‌گذراند، در مراسم مذهبی و مناسک [[حج]] شرکت می‌جوید، ولی ناشناخته است و این امری است که سابقه داشته و دارد. فردی سال‌ها در محلی زندگی می‌کند و با [[مردم]] نشست‌وبرخاست و رفت‌وآمد دارد، لکن او را به گونه‌ای می‌شناسند که در واقع آن نیست و هیچ مشکلی هم به وجود نمی‌آید.
#دسته سوم اخباری است که مانند دسته اول، [[جایگاه]] خاصی را نام نمی‌برد، ولی از وی به عنوان فردی که با [[مردم]] حشر و نشر دارد و به گونه ناشناس زندگی می‌کند، نام برده است. [[امام صادق]] می‌فرماید: "[[امام مهدی|صاحب الأمر]]{{ع}} شباهتی نیز به [[حضرت یوسف|یوسف پیامبر]]{{ع}} دارد ... جای [[انکار]] نیست که [[خداوند]] با [[حجت]] خود، همان کاری را انجام دهد که با [[یوسف]] داد. [[امام مهدی|صاحب الزمان]]{{ع}}، آن مظلوم [[حق]] از دست داده، درمیان [[مردم]] رفت‌ وآمد می‌کند در بازار قدم می‌نهد و گاهی بر فرش منزل‌های [[دوستان]] می‌نشیند، لکن او را نمی‌شناسند تا زمانی که [[خداوند]] به وی [[اذن]] دهد تا وی خود را معرفی کند، آن‌گونه که [[حضرت یوسف|یوسف]]{{ع}} را اجازه داد هنگامی که برادرانش گفتند: تو یوسفی؟ گفت: آری، من یوسفم"<ref>{{عربی|"إِنَّ فِي صَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ لَشَبَهاً مِنْ يُوسُفَ ... فَمَا تُنْكِرُ هَذِهِ الْأُمَّةُ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ يَفْعَلُ بِحُجَّتِهِ مَا فَعَلَ بِيُوسُفَ وَ أَنْ يَكُونَ صَاحِبُكُمُ الْمَظْلُومُ الْمَجْحُودُ حَقَّهُ صَاحِبَ هَذَا الْأَمْرِ يَتَرَدَّدُ بَيْنَهُمْ وَ يَمْشِي فِي أَسْوَاقِهِمْ وَ يَطَأُ فُرُشَهُمْ وَ لَا يَعْرِفُونَهُ حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ لَهُ أَنْ يُعَرِّفَهُمْ نَفْسَهُ كَمَا أَذِنَ لِيُوسُفَ حِينَ قَالَ لَهُ إِخْوَتُهُ إِنَّكَ لَأَنْتَ يُوسُفُ قالَ أَنَا يُوسُف‏"}}؛ کتاب الغیبة، نعمانی، ۱۶۴.</ref>. این [[روایت]]، صراحت در این معنی دارد که [[غیبت]]  [[امام مهدی|حضرت حجت]]{{ع}}، غیبتی است عنوانی. در میان جمع و [[جامعه]] است، با [[مردم]] حشر و نشر دارد، زندگی طبیعی و معمولی را می‌گذراند، در مراسم مذهبی و مناسک [[حج]] شرکت می‌جوید، ولی ناشناخته است و این امری است که سابقه داشته و دارد. فردی سال‌ها در محلی زندگی می‌کند و با [[مردم]] نشست‌وبرخاست و رفت‌وآمد دارد، لکن او را به گونه‌ای می‌شناسند که در واقع آن نیست و هیچ مشکلی هم به وجود نمی‌آید.
:::::این سه دسته از [[روایات]] را چگونه می‌توان پذیرفت و آیا راه جمعی بین آنها هم هست یا نه؟ به نظر می‌رسد، اصل اولی که با [[عقل]] و عرف سازگار است، زندگی به شیوه عادی و معمولی است؛ زیرا این‌گونه زندگی، حساسیت‌ برانگیز نیست و برای حضرت نیز، آسان‌تر و طبیعی‌تر است. البته این منافات ندارد که آن حضرت در بیشتر وقت‌ها، و یا در روزگار ویژه، در [[مکه]] و [[مدینه]] [[حضور]] داشته باشد. طبیعی است که گاهی شرایطی پیش آید که زندگی معمولی خطرآفرین شود و با [[فلسفه]] [[غیبت]]  منافات داشته باشد. دراین صورت، عزلت و دوری گزیدن از [[جامعه]] ضروری می‌نماید و شاید [[دستور]] [[امام عسکری]]{{ع}} به فرزندش که کوه‌ها و بیابان‌ها را برگزین (به قرینه ذیل [[روایت]]) در آن مواردی باشد که نیاز به این شکل زندگی کردن پیش آید. بنابراین، بین این سه دسته از [[روایات]]، تضاد و تنافی نیست و نام بردن مکانی خاص، با زندگی به شکل ناشناس قابل جمع است. [[انتخاب]] کوه‌ها و مکان‌های دست‌نیافتنی در حال [[ضرورت]] و نیاز نیز، امری است طبیعی و موافق با اصل [[تقیه]]»<ref>[[ابوالقاسم یعقوبی|یعقوبی، ابوالقاسم]]، [[نگاهی به تولد و زندگی امام زمان (مقاله)|نگاهی به تولد و زندگی امام زمان]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۴۷ - ۳۵۱.</ref>.
 
این سه دسته از [[روایات]] را چگونه می‌توان پذیرفت و آیا راه جمعی بین آنها هم هست یا نه؟ به نظر می‌رسد، اصل اولی که با [[عقل]] و عرف سازگار است، زندگی به شیوه عادی و معمولی است؛ زیرا این‌گونه زندگی، حساسیت‌ برانگیز نیست و برای حضرت نیز، آسان‌تر و طبیعی‌تر است. البته این منافات ندارد که آن حضرت در بیشتر وقت‌ها، و یا در روزگار ویژه، در [[مکه]] و [[مدینه]] [[حضور]] داشته باشد. طبیعی است که گاهی شرایطی پیش آید که زندگی معمولی خطرآفرین شود و با [[فلسفه]] [[غیبت]]  منافات داشته باشد. دراین صورت، عزلت و دوری گزیدن از [[جامعه]] ضروری می‌نماید و شاید [[دستور]] [[امام عسکری]]{{ع}} به فرزندش که کوه‌ها و بیابان‌ها را برگزین (به قرینه ذیل [[روایت]]) در آن مواردی باشد که نیاز به این شکل زندگی کردن پیش آید. بنابراین، بین این سه دسته از [[روایات]]، تضاد و تنافی نیست و نام بردن مکانی خاص، با زندگی به شکل ناشناس قابل جمع است. [[انتخاب]] کوه‌ها و مکان‌های دست‌نیافتنی در حال [[ضرورت]] و نیاز نیز، امری است طبیعی و موافق با اصل [[تقیه]]»<ref>[[ابوالقاسم یعقوبی|یعقوبی، ابوالقاسم]]، [[نگاهی به تولد و زندگی امام زمان (مقاله)|نگاهی به تولد و زندگی امام زمان]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۴۷ - ۳۵۱.</ref>.
}}
}}
{{پاسخ پرسش  
{{پاسخ پرسش