ابن حبیب: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابوجعفر محمد بن حبیب بن امیة بن عمرو بغدادی هاشمی محبری]]، معروف به ابن حبیب زادگاه و محل سکونت‌اش [[بغداد]] بود<ref>معجم الادباء، ج۱۸، ص۱۱۲.</ref> و به خاطر اینکه از [[موالی]] [[بنی عباس]] بوده، [[هاشمی]] [[لقب]] گرفته و به سبب تألیف کتاب [[المحبر (کتاب)|المُحبّر]]، «محبری» نامیده شده است. [[رجال]] شناسان او را عالم به انساب و [[اخبار]] [[عرب]]، لغت شناس، شاعر، [[حافظ]] [[حدیث]] و [[موثق]] معرفی کرده‌اند و به رغم اینکه به ظاهر [[حبیب]]، [[پدر]] اوست، گفته‌اند: حبیب نام مادرش می‌‌باشد که قبل از ولادت محمد به دلیل ملاعنه از شوهرش جدا شده است.<ref>الفهرست (الندیم)، ص۱۱۹؛ تاریخ بغداد، ج۲، ص۲۷۷.</ref> وی از [[هشام بن محمد کلبی]]، [[قطرب]]، [[ابوعبیده]]، [[ابویقظان]] و [[ابن اعرابی]] [[روایت]] کرده و [[محمد بن احمد بن ابی عرابه]] و [[ابو سعید سکری]] از او روایت کرده‌اند.<ref>الفهرست (الندیم)، ص۱۱۹؛ تاریخ بغداد، ج۲، ص۲۷۷.</ref> ابن حبیب از [[دوستان]] و همنشینان ثعلب بود و با اینکه چندین سال از ثعلب بزرگ‌تر بود، از حضور ثعلب به خاطر [[دانش]] او در مجلس خود [[بیم]] داشت و از [[املا]] خودداری می‌ورزید، به طوری که یک بار وی در توضیح بیتی از [[حسان]] فرو ماند و ثعلب به جای او پاسخ گفت.<ref>تاریخ بغداد، ج۲، ص۲۷۷.</ref> همچنین بعضی درباره‌اش گفته‌اند که او آثار دیگران را می‌‌گرفت و به نام خود منتشر می‌‌ساخت. وی از دوستان پدر [[ابن رومی]] هم بوده است.<ref>معجم الادباء، ج۱۸، ص۱۱۲.</ref> ابن حبیب در سال ۲۵۰هـ یا ۲۴۵هـ در [[سامرا]] از [[دنیا]] رفت.<ref>الوافی بالوفیات، ج۲، ص۳۲۵.</ref>

== منابع ==