دین در عصر ظهور: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مهدویت}}

# [[معارف]] و احکامی از [[قرآن کریم]] و [[اسلام]] فراموش شده و از یادها رفته است؛ به گونه‌‏ای که در [[جامعه اسلامی]] ناآشنا و برای [[مسلمانان]] ناشناخته است. طرح این مسائل نیز کتاب و [[آیین]] نو پنداشته می‌‏شود.

== آیین جدید در موعود نامه ==

[[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} می‌فرماید: "او [[هواپرستی]] را به [[خداپرستی]] باز می‌گرداند، پس از آن‌که [[خداپرستی]] را به [[هواپرستی]] باز گردانده باشند. رأی‌ها را به [[قرآن]] باز می‌گرداند، پس از آن‌که [[قرآن]] را به رأی‌های خود باز گردانده باشند"<ref>نهج البلاغه فیض الاسلام، خطبه ۱۳۸. </ref>. این [[کلام]] [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} روشن می‌کند که [[اندیشه]] دینی [[پیش از ظهور]]، در سطح وسیعی براساس هواها و هوس‌ها و [[منافع]] شخصی و گروهی شکل می‌گیرد. [[عالمان]] دنیامدار و نفس‌پرست، اصول و [[فروع]] دینی و [[آیات]] [[وحی]] را به دلخواه [[تفسیر]] و [[تأویل]] می‌کنند؛ ان‌گونه که با آرزوهای دنیاخواهانه آنان هیچ تضادّی پیدا نکند و چنان‌که [[احادیث]] بسیار دیگر نیز، به این تصریح دارد، این کار امری رایج خواهد بود. [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} می‌فرماید: "[[امام مهدی|مهدی]] {{ع}}، کتاب و سنّت مرده و از میان رفته را زنده می‌کند"<ref>نهج البلاغه فیض الاسلام، خطبه ۱۳۸. </ref>. به‌هرحال در [[زمان غیبت]]، بدعت‌هایی در [[دین]] گذاشته می‌شود و احکامی از [[قرآن]] و [[اسلام]] بر طبق میل [[مردم]] [[تأویل]] و [[تفسیر]] می‌شود و بسیاری از [[حدود]] و [[احکام]] چنان فراموش می‌شود که گویا اصلا از [[اسلام]] نبوده است. وقتی حضرت [[ظهور]] کرد، [[بدعت‌ها]] را ابطال می‌کند و [[احکام خدا]] را به همان [[جور]] که صادر شده ظاهر می‌نماید و [[حدود اسلامی]] را بدون سهل‌انگاری [[اجرا]] می‌کند. از این‌روست که چنین برنامه‌ای برای [[مردم]] تازگی دارد. [[مردم]] گمان می‌کنند وقتی حضرت ظاهر شود، تمام اعمال [[مسلمین]] را تصحیح می‌کند و به اتفاق آنان در گوشه [[مسجد]] مشغول [[عبادت]] می‌شود، اما اگر مشاهده کنند که از [[شمشیر]] [[امام زمان]] {{ع}} [[خون]] می‌چکد و [[مردم]] را به سوی [[جهاد]] و [[امر به معروف و نهی از منکر]] [[دعوت]] می‌کند و نمازگزاران [[ستم‌پیشه]] را به قتل می‌رساند و اموالی را که از راه تعدّی و رشوه‌خواری و [[ربا]] به دست آورده‌اند به صاحبانش برمی‌گرداند و مانع زکوة را گردن می‌زند، این برنامه برای آنان تازه و جدید است<ref>دادگستر جهان، ابراهیم امینى، ص ۳۰۶ و ۳۰۹. </ref>.  

نکته قابل توجه این است که [[اختلاف]] آراء و افکار در حوزه [[اندیشه]] دینی، به مقتضای اجتهادی بودن آن است و این نزد دین‌پژوهان، اصلی پذیرفته و برخاسته از تعالیم دینی [[امامان]] {{عم}} است. [[احادیث]] یادشده، اندیشه‌هایی که بر پایه [[فهم]] و استنباط‍‌ درست پدید آید و معیارهای مسلّم [[اجتهاد]] دینی را متناسب با نیازمندی‌های [[فرهنگ دینی]] زمان خود دارا باشد، دربرنمی‌گیرند<ref>چشم‌به‌راه مهدى، ص ۲۲۰. </ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۱.</ref>.

* [[منظور از دین و قرآن جدیدی که امام مهدی می‏‌آورد چیست؟ (پرسش)]]

{{پرسمان دین جدید در عصر ظهور}}