عدالت اخلاقی: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان مدخل  = [[عدالت اخلاقی]]

| مداخل مرتبط = [[عدالت اخلاقی در قرآن]] - [[عدالت اخلاقی در حدیث]] - [[عدالت اخلاقی در نهج البلاغه]] - [[عدالت اخلاقی در اخلاق اسلامی]] - [[عدالت اخلاقی در سیره معصومان]] - [[عدالت اخلاقی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]

| پرسش مرتبط  = عدالت اخلاقی (پرسش)

در [[اخلاق]] منظور از عدالت این است که بین قوۀ [[عقل]]، [[شهوت]] و [[غضب]] [[تعادل]] ایجاد شود<ref>تعبیر از مرحوم نراقی در «جامع السعادات»، ج ۱ ص ۵۱</ref>.<ref>ر. ک: محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۳۸۳.</ref> هر نیرویی در مقام و مرتبه خود حفظ شود، مقامی را که سازمان [[آفرینش]] به او داده، از او نگیرند و بیش از آن هم به او ندهند، همان طور که در بیرون از وجود [[انسان]]، افرادی با [[برقراری عدالت]] مخالفت می‌کنند، در درون انسان هم نیروها مقاومت می‌کنند چون عدالت، آنها را محدود می‌کند. در صورتی که بین قوای نفسانی عدالت برقرار نشود، شهوت و غضب بدون مدیریت عقل به فعالیت می‌پردازند و موجب تباهی انسان می‌شوند. و در صورتی که رابطه عادلانه برقرار شود، شهوت و غضب تحت فرمان عقل به تأمین نیازهای جسمانی می‌پردازند و [[عقل نظری]] فرصت پیدا می‌کند که با آزادی از اسارت شهوت و غضب درک [[حقیقت]] بپردازد و خداگونه شود<ref>ر. ک: تهرانی، مجتبی، اخلاق الاهی، ج۱،ص۹۶-۹۷.</ref>. اندیشمندان مسلمان بیشتر به [[عدالت فردی]] نظر داشتند تا به [[عدالت اجتماعی]]، زیرا تحقق عدالت اجتماعی در گرو عدالت فردی است<ref>ر. ک: احمدوند، فردین، مکارم اخلاق در صحیفه، ص۳۵۹.</ref>.

[[رده:عدالت اخلاقی]]