مراقبه در حدیث: تفاوت میان نسخهها
جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
==احادیث مرتبط== | == احادیث مرتبط == | ||
# [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "بر زبان هر بندهای نگهبانی هست که سخنان او را ضبط مینماید، از اینرو باید هر بندهای از [[خداوند]] [[تقوی]] ورزیده، و کنترل نماید که چه میگوید"<ref>{{متن حدیث| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: إِنَّ عَلَى لِسَانِ كُلِّ قَائِلٍ رَقِيباً فَلْيَتَّقِ اللَّهَ الْعَبْدُ وَ لْيَنْظُرْ مَا يَقُولُ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۱، ص۲۷۷.</ref>؛ | # [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "بر زبان هر بندهای نگهبانی هست که سخنان او را ضبط مینماید، از اینرو باید هر بندهای از [[خداوند]] [[تقوی]] ورزیده، و کنترل نماید که چه میگوید"<ref>{{متن حدیث| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}: إِنَّ عَلَى لِسَانِ كُلِّ قَائِلٍ رَقِيباً فَلْيَتَّقِ اللَّهَ الْعَبْدُ وَ لْيَنْظُرْ مَا يَقُولُ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۱، ص۲۷۷.</ref>؛ | ||
#"[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: از ما [[مسلمانان]] نیست هرکس که در هر روز خویشتن را به [[محاسبه]] نگیرد، که اگر عمل خوبی بجای آورده [[خداوند]] را [[سپاس]] گفته از او بطلبد که بیشتر بر انجام این [[امر خیر]] موفّق شود، و اگر عمل [[بدی]] انجام داده از [[خداوند]] پوزش بطلبد"<ref>{{متن حدیث| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُحَاسِبْ نَفْسَهُ كُلَّ يَوْمٍ فَإِنْ عَمِلَ خَيْراً حَمِدَ اللَّهَ وَ اسْتَزَادَهُ وَ إِنْ عَمِلَ سُوءاً اسْتَغْفَرَ اللَّهَ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۱، ص۲۵۹.</ref>؛ | #"[[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: از ما [[مسلمانان]] نیست هرکس که در هر روز خویشتن را به [[محاسبه]] نگیرد، که اگر عمل خوبی بجای آورده [[خداوند]] را [[سپاس]] گفته از او بطلبد که بیشتر بر انجام این [[امر خیر]] موفّق شود، و اگر عمل [[بدی]] انجام داده از [[خداوند]] پوزش بطلبد"<ref>{{متن حدیث| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}}: لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُحَاسِبْ نَفْسَهُ كُلَّ يَوْمٍ فَإِنْ عَمِلَ خَيْراً حَمِدَ اللَّهَ وَ اسْتَزَادَهُ وَ إِنْ عَمِلَ سُوءاً اسْتَغْفَرَ اللَّهَ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۱، ص۲۵۹.</ref>؛ | ||
#"تو به [[محاسبه]] خویشتن بپرداز، چرا که دیگران را حسابرسانی غیر از تو هست که به حساب آنان بپردازند"<ref>{{متن حدیث| فَحَاسِبْ نَفْسَكَ لِنَفْسِكَ فَإِنَّ غَيْرَهَا مِنَ الْأَنْفُسِ لَهَا حَسِيبٌ غَيْرُكَ}}؛ نهج البلاغة، چاپ صبحی صالح، خطبه ۲۲۲.</ref>؛ | #"تو به [[محاسبه]] خویشتن بپرداز، چرا که دیگران را حسابرسانی غیر از تو هست که به حساب آنان بپردازند"<ref>{{متن حدیث| فَحَاسِبْ نَفْسَكَ لِنَفْسِكَ فَإِنَّ غَيْرَهَا مِنَ الْأَنْفُسِ لَهَا حَسِيبٌ غَيْرُكَ}}؛ نهج البلاغة، چاپ صبحی صالح، خطبه ۲۲۲.</ref>؛ | ||
# [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "آی [[مردمان]]: خود به حساب خویشتن برسید قبل از آنکه به حساب شما رسیدگی کنند، چراکه در [[قیامت]] پنجاه موقف هست که هر یک محلّ هزار سال ایستادن است؛ آنگاه این [[آیه شریفه]] را خواندند: {{متن قرآن|فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ}}<ref>کار (جهان) را از آسمان تا زمین تدبیر میکند سپس (کردارها) در روزی که در شمار شما هزار سال است به سوی او بالا میرود؛ سوره سجده، آیه ۵.</ref><ref>{{متن حدیث| أَلَا فَحَاسِبُوا أَنْفُسَكُمْ قَبْلَ أَنْ تُحَاسَبُوا فَإِنَّ فِي الْقِيَامَةِ خَمْسِينَ مَوْقِفاً كُلُّ مَوْقِفٍ مُقَامُ أَلْفِ سَنَةٍ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ: فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰ ص۶۴.</ref>. | # [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "آی [[مردمان]]: خود به حساب خویشتن برسید قبل از آنکه به حساب شما رسیدگی کنند، چراکه در [[قیامت]] پنجاه موقف هست که هر یک محلّ هزار سال ایستادن است؛ آنگاه این [[آیه شریفه]] را خواندند: {{متن قرآن|فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ}}<ref>کار (جهان) را از آسمان تا زمین تدبیر میکند سپس (کردارها) در روزی که در شمار شما هزار سال است به سوی او بالا میرود؛ سوره سجده، آیه ۵.</ref><ref>{{متن حدیث| أَلَا فَحَاسِبُوا أَنْفُسَكُمْ قَبْلَ أَنْ تُحَاسَبُوا فَإِنَّ فِي الْقِيَامَةِ خَمْسِينَ مَوْقِفاً كُلُّ مَوْقِفٍ مُقَامُ أَلْفِ سَنَةٍ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ: فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰ ص۶۴.</ref>. | ||
# [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "هرکس که خود [[پند]] دهنده خویشتن نباشد، پندهای دیگر [[مردمان]] در او کارگر نخواهد شد، و او را فائدهای نخواهد بخشید"<ref>{{متن حدیث| عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِمْرَانَ الْبَجَلِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} يَقُولُ: مَنْ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ وَاعِظاً فَإِنَّ مَوَاعِظَ النَّاسِ لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُ شَيْئاً}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰ ص ۷۰.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۰۰-۲۰۱.</ref>. | # [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "هرکس که خود [[پند]] دهنده خویشتن نباشد، پندهای دیگر [[مردمان]] در او کارگر نخواهد شد، و او را فائدهای نخواهد بخشید"<ref>{{متن حدیث| عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِمْرَانَ الْبَجَلِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ: مَنْ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ وَاعِظاً فَإِنَّ مَوَاعِظَ النَّاسِ لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُ شَيْئاً}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰ ص ۷۰.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۰۰-۲۰۱.</ref>. | ||
# [[امام صادق]]{{ع}} درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا}}<ref>«پس آن هنگام که از هر امّتی گواهی آوریم و تو را (نیز) بر آنان، گواه گیریم (حالشان) چگونه خواهد بود؟» سوره نساء، آیه ۴۱.</ref>. فرمودند: "این [[آیه]] تنها درباره [[امّت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نازل شده است؛ چه در هر روزگاری امامی از ما ائمّه [[شاهد]] [[رفتار]] آنان است، و [[پیامبر اکرم]] نیز [[شاهد]] ما خواهد بود"<ref>{{متن حدیث| عَنْ سَمَاعَةَ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا قَالَ: نَزَلَتْ فِي أُمَّةِ مُحَمَّدٍ{{صل}} خَاصَّةً فِي كُلِّ قَرْنٍ مِنْهُمْ إِمَامٌ مِنَّا شَاهِدٌ عَلَيْهِمْ وَ مُحَمَّدٌ{{صل}} شَاهِدٌ عَلَيْنَا}}؛ اصول کافی، ج ۱، ص ۱۹۰.</ref>؛ | # [[امام صادق]] {{ع}} درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا}}<ref>«پس آن هنگام که از هر امّتی گواهی آوریم و تو را (نیز) بر آنان، گواه گیریم (حالشان) چگونه خواهد بود؟» سوره نساء، آیه ۴۱.</ref>. فرمودند: "این [[آیه]] تنها درباره [[امّت]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} نازل شده است؛ چه در هر روزگاری امامی از ما ائمّه [[شاهد]] [[رفتار]] آنان است، و [[پیامبر اکرم]] نیز [[شاهد]] ما خواهد بود"<ref>{{متن حدیث| عَنْ سَمَاعَةَ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا قَالَ: نَزَلَتْ فِي أُمَّةِ مُحَمَّدٍ {{صل}} خَاصَّةً فِي كُلِّ قَرْنٍ مِنْهُمْ إِمَامٌ مِنَّا شَاهِدٌ عَلَيْهِمْ وَ مُحَمَّدٌ {{صل}} شَاهِدٌ عَلَيْنَا}}؛ اصول کافی، ج ۱، ص ۱۹۰.</ref>؛ | ||
#"[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: چرا [[پیامبر اکرم]] را اذیّت میکنید؟ مردی به ایشان عرض کرد: فدایت شوم! ما چگونه ایشان را اذیّت میکنیم؟ [[حضرت]] فرمودند: آیا نمیدانید که [[اعمال]] شما برایشان عرضه میشود، و چون گناهی در میان [[اعمال]] شما ببینند ناراحت میشوند؟ ایشان را اذیّت نکنید و در پی شادمان کردنشان باشید"<ref>{{متن حدیث| عَنْ سَمَاعَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ: مَا لَكُمْ تَسُوءُونَ رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَكَيْفَ نَسُوؤُهُ؟ فَقَالَ أَ مَا تَعْلَمُونَ أَنَّ أَعْمَالَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَى فِيهَا مَعْصِيَةً سَاءَهُ ذَلِكَ؟ فَلَا تَسُوءُوا رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} وَ سُرُّوهُ}}؛ بحار الأنوار، ج ۲۳، ص ۳۴۹.</ref>؛ | #"[[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: چرا [[پیامبر اکرم]] را اذیّت میکنید؟ مردی به ایشان عرض کرد: فدایت شوم! ما چگونه ایشان را اذیّت میکنیم؟ [[حضرت]] فرمودند: آیا نمیدانید که [[اعمال]] شما برایشان عرضه میشود، و چون گناهی در میان [[اعمال]] شما ببینند ناراحت میشوند؟ ایشان را اذیّت نکنید و در پی شادمان کردنشان باشید"<ref>{{متن حدیث| عَنْ سَمَاعَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ: مَا لَكُمْ تَسُوءُونَ رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَكَيْفَ نَسُوؤُهُ؟ فَقَالَ أَ مَا تَعْلَمُونَ أَنَّ أَعْمَالَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَى فِيهَا مَعْصِيَةً سَاءَهُ ذَلِكَ؟ فَلَا تَسُوءُوا رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} وَ سُرُّوهُ}}؛ بحار الأنوار، ج ۲۳، ص ۳۴۹.</ref>؛ | ||
#"ابو کهمس از [[امام صادق]]{{ع}} پرسید: "آیا [[انسان]] نمازهای نافله خود را در یک مکان بخواند؟ یا در مکانهای مختلف؟ [[حضرت]] فرموند: نه! در یک مکان بخواند، چون این مکان در [[قیامت]] برای او [[شهادت]] خواهند داد"<ref>{{متن حدیث| سَأَلَ أَبُو كَهْمَسٍ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} فَقَالَ يُصَلِّي الرَّجُلُ نَوَافِلَهُ فِي مَوْضِعٍ أَوْ يُفَرِّقُهَا فَقَالَ: لَا بَلْ هَاهُنَا وَ هَاهُنَا فَإِنَّهَا تَشْهَدُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۲، ص ۳۱۸.</ref>؛ | #"ابو کهمس از [[امام صادق]] {{ع}} پرسید: "آیا [[انسان]] نمازهای نافله خود را در یک مکان بخواند؟ یا در مکانهای مختلف؟ [[حضرت]] فرموند: نه! در یک مکان بخواند، چون این مکان در [[قیامت]] برای او [[شهادت]] خواهند داد"<ref>{{متن حدیث| سَأَلَ أَبُو كَهْمَسٍ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} فَقَالَ يُصَلِّي الرَّجُلُ نَوَافِلَهُ فِي مَوْضِعٍ أَوْ يُفَرِّقُهَا فَقَالَ: لَا بَلْ هَاهُنَا وَ هَاهُنَا فَإِنَّهَا تَشْهَدُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۲، ص ۳۱۸.</ref>؛ | ||
#"[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: هیچ روز جدیدی بر [[فرزندان آدم]] وارد نمیشود، مگر آنکه به او میگوید: ای آدمیزاد! من روزی [[جدید]] هستم و بر اعمالت [[شاهد]] خواهم بود. بنابراین به من [[نیکی]] کن و در من به [[نیکوکاری]] بپرداز، تا در [[روز قیامت]] به نفع تو [[شهادت]] دهم؛ چه تو بعد از امروز دیگر مرا نخواهی دید"<ref>{{متن حدیث| مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مَحْبُوبٍ مِنْ كِتَابِهِ بِإِسْنَادِهِ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: مَا مِنْ يَوْمٍ يَأْتِي عَلَى ابْنِ آدَمَ إِلَّا قَالَ ذَلِكَ الْيَوْمُ يَا ابْنَ آدَمَ أَنَا يَوْمٌ جَدِيدٌ وَ أَنَا عَلَيْكَ شَهِيدٌ فَافْعَلْ بِي خَيْراً وَ اعْمَلْ فِيَّ خَيْراً أَشْهَدْ لَكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّكَ لَنْ تَرَانِي بَعْدَهَا أَبَداً}}؛ بحار الأنوار، ج ۷، ص ۳۲۵.</ref>؛ | #"[[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: هیچ روز جدیدی بر [[فرزندان آدم]] وارد نمیشود، مگر آنکه به او میگوید: ای آدمیزاد! من روزی [[جدید]] هستم و بر اعمالت [[شاهد]] خواهم بود. بنابراین به من [[نیکی]] کن و در من به [[نیکوکاری]] بپرداز، تا در [[روز قیامت]] به نفع تو [[شهادت]] دهم؛ چه تو بعد از امروز دیگر مرا نخواهی دید"<ref>{{متن حدیث| مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مَحْبُوبٍ مِنْ كِتَابِهِ بِإِسْنَادِهِ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: مَا مِنْ يَوْمٍ يَأْتِي عَلَى ابْنِ آدَمَ إِلَّا قَالَ ذَلِكَ الْيَوْمُ يَا ابْنَ آدَمَ أَنَا يَوْمٌ جَدِيدٌ وَ أَنَا عَلَيْكَ شَهِيدٌ فَافْعَلْ بِي خَيْراً وَ اعْمَلْ فِيَّ خَيْراً أَشْهَدْ لَكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّكَ لَنْ تَرَانِي بَعْدَهَا أَبَداً}}؛ بحار الأنوار، ج ۷، ص ۳۲۵.</ref>؛ | ||
#"[[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: چون شب فرارسد، نداکنندهای با صدایی که همه آن را میشنوند، ندا در میدهد که: ای [[فرزند]] [[آدم]]! من نسبت به آنچه در من انجام میشود [[شاهد]] هستم، از اینرو بهره خود را از من برگیر، چراکه چون [[خورشید]] سرزند هیچ [[کار نیک]] دیگری در من انجام نخواهد شد... همین سخن را چون شب برود و صبح برسد، صبح خواهد گفت"<ref>{{متن حدیث| عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ{{ع}} قَالَ: اللَّيْلُ إِذَا أَقْبَلَ نَادَى مُنَادٍ بِصَوْتٍ يَسْمَعُهُ الْخَلَائِقُ إِلَّا الثَّقَلَيْنِ يَا ابْنَ آدَمَ إِنِّي عَلَى مَا فِيَّ شَهِيدٌ فَخُذْ مِنِّي فَإِنِّي لَوْ طَلَعَتِ الشَّمْسُ لَمْ تَزْدَدْ فِيَّ حَسَنَةً ...، وَ كَذَلِكَ يَقُولُ النَّهَارُ إِذَا أَدْبَرَ اللَّيْلُ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷، ص ۳۲۵.</ref>؛ | #"[[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: چون شب فرارسد، نداکنندهای با صدایی که همه آن را میشنوند، ندا در میدهد که: ای [[فرزند]] [[آدم]]! من نسبت به آنچه در من انجام میشود [[شاهد]] هستم، از اینرو بهره خود را از من برگیر، چراکه چون [[خورشید]] سرزند هیچ [[کار نیک]] دیگری در من انجام نخواهد شد... همین سخن را چون شب برود و صبح برسد، صبح خواهد گفت"<ref>{{متن حدیث| عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ {{ع}} قَالَ: اللَّيْلُ إِذَا أَقْبَلَ نَادَى مُنَادٍ بِصَوْتٍ يَسْمَعُهُ الْخَلَائِقُ إِلَّا الثَّقَلَيْنِ يَا ابْنَ آدَمَ إِنِّي عَلَى مَا فِيَّ شَهِيدٌ فَخُذْ مِنِّي فَإِنِّي لَوْ طَلَعَتِ الشَّمْسُ لَمْ تَزْدَدْ فِيَّ حَسَنَةً ... ، وَ كَذَلِكَ يَقُولُ النَّهَارُ إِذَا أَدْبَرَ اللَّيْلُ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷، ص ۳۲۵.</ref>؛ | ||
#"[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: چون روز فرارسد میگوید: ای [[فرزند]] [[انسان]]! در امروزت کار [[نیکو]] انجام بده تا در [[قیامت]] به آن نزد پروردگارت [[شهادت]] دهم، چرا که من نه در گذشته نزد تو آمدهام و نه در [[آینده]] دیگر نزد تو خواهم آمد؛ و چون شب آید همین سخن را به او گوید"<ref>{{متن حدیث| بِإِسْنَادِهِ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: إِنَّ النَّهَارَ إِذَا جَاءَ قَالَ يَا ابْنَ آدَمَ اعْمَلْ فِي يَوْمِكَ هَذَا خَيْراً أَشْهَدْ لَكَ بِهِ عِنْدَ رَبِّكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنِّي لَمْ آتِكَ فِيمَا مَضَى وَ لَا آتِيكَ فِيمَا بَقِيَ وَ إِذَا جَاءَ اللَّيْلُ قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷، ص ۳۲۵.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۰۶-۲۰۸.</ref>. | #"[[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: چون روز فرارسد میگوید: ای [[فرزند]] [[انسان]]! در امروزت کار [[نیکو]] انجام بده تا در [[قیامت]] به آن نزد پروردگارت [[شهادت]] دهم، چرا که من نه در گذشته نزد تو آمدهام و نه در [[آینده]] دیگر نزد تو خواهم آمد؛ و چون شب آید همین سخن را به او گوید"<ref>{{متن حدیث| بِإِسْنَادِهِ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: إِنَّ النَّهَارَ إِذَا جَاءَ قَالَ يَا ابْنَ آدَمَ اعْمَلْ فِي يَوْمِكَ هَذَا خَيْراً أَشْهَدْ لَكَ بِهِ عِنْدَ رَبِّكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنِّي لَمْ آتِكَ فِيمَا مَضَى وَ لَا آتِيكَ فِيمَا بَقِيَ وَ إِذَا جَاءَ اللَّيْلُ قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷، ص ۳۲۵.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۰۶-۲۰۸.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||