←رفتار خوارج با امام علی
| خط ۵۷: | خط ۵۷: | ||
[[امام علی|علی]] {{ع}} به خوبی میدانست [[ابن ملجم]] [[دشمن]] خطرناکی برای اوست. اما در برابر توصیه دیگران برای از بین بردن او [[قصاص]] قبل از جنایت نکرد و فرمود: من خواهان [[زندگی]] او هستم در حالی که او خواهان [[مرگ]] من است، من میخواهم او زنده بماند و [[سعادت]] او را دوست دارم، اما او میخواهد مرا بکشد<ref>[[مرتضی مطهری|مطهری مرتضی]]، [[خدمات متقابل اسلام و ایران (کتاب)|خدمات متقابل اسلام و ایران]]، مجموعه آثار، ج ۱۴، ص ۲۲۹.</ref>. | [[امام علی|علی]] {{ع}} به خوبی میدانست [[ابن ملجم]] [[دشمن]] خطرناکی برای اوست. اما در برابر توصیه دیگران برای از بین بردن او [[قصاص]] قبل از جنایت نکرد و فرمود: من خواهان [[زندگی]] او هستم در حالی که او خواهان [[مرگ]] من است، من میخواهم او زنده بماند و [[سعادت]] او را دوست دارم، اما او میخواهد مرا بکشد<ref>[[مرتضی مطهری|مطهری مرتضی]]، [[خدمات متقابل اسلام و ایران (کتاب)|خدمات متقابل اسلام و ایران]]، مجموعه آثار، ج ۱۴، ص ۲۲۹.</ref>. | ||
پس از آنکه [[خوارج]] فعالیت خود را از بحثهای [[فکری]] به [[مخالفت]] عملی و آشوبگری توسعه دادند، [[امام علی|علی]] {{ع}} با [[شجاعت]] ایشان را [[سرکوب]] کردند و در توضیح این کار فرمودند: "اینها مثل سگ هاری شدهاند که به هر کس میرسند او را هم هار میکنند. همانگونه که هر کس به خود [[حق]] میدهد سگ هار را از بین ببرد تا دیگران را هار نکند، من نیز چارهای جز از بین بردن اینها نداشتم وگرنه طولی نمیکشید که [[بیماری]] هاری خود را به [[جامعه اسلامی]] سرایت داده و [[جامعه]] را در [[جمود]] و [[تحجر]] و [[حماقت]] و [[نادانی]] فرو میبردند. من خطر این گروه را برای [[اسلام]] [[پیشبینی]] کرده بودم"<ref>[[مرتضی مطهری|مطهری مرتضی]]، [[سیری در نهج البلاغه (کتاب)|سیری در نهج البلاغه]]، مجموعه آثار، ج ۱۶، ص ۶۰۷.</ref>.<ref>[[عبدالله محمدی|محمدی، عبدالله]]، [[امیر مؤمنان علی (کتاب)|امیر مؤمنان علی؛ چلچراغ حکمت]]، ص۶۳ تا۷۵.</ref> | |||
== خوارج نهروان در کلام [[امام علی]] {{ع}} == | == خوارج نهروان در کلام [[امام علی]] {{ع}} == | ||