عرفه در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

== مقدمه ==

از دیگر [[اعمال]] مستحب روز عرفه، [[زیارت امام حسین]] {{ع}}؛ <ref>وسائل الشیعة، ج۱۴، ص:۴۵۹</ref> [[آزاد]] کردن برده در شب و روز عرفه؛ <ref>وسائل الشیعة، ج۲۳، ص:۱۲</ref> خواندن دو رکعت [[نماز]] ـ پس از [[نماز عصر]] و قبل از شروع به دعا زیر [[آسمان]] ـ و اعتراف به [[گناهان]]؛ <ref>الإشراف، ص:۳۰؛ وسائل الشیعة، ج۸، ص:۱۸۳</ref> خواندن صد رکعت نماز برای کسی که در [[عرفات]] است با [[حمد]] و [[توحید]] و ختم آن با [[آیة الکرسی]] <ref>وسائل الشیعة، ج۱۳، ص:۵۴۲</ref>؛ [[غسل]]، و افضل انجام دادن آن هنگام زوال است <ref>جواهر الکلام، ج۵، ص:۳۵</ref> و [[صدقه دادن]] که پاداشی مضاعف از دیگر ایّام دارد. <ref>وسائل الشیعة، ج۹، ص:۴۰۳</ref>

[[حاجت خواستن]] از غیر [[خدا]] در روز عرفه [[مکروه]] است. <ref>وسائل الشیعة ج۱۳، ص:۵۵۵</ref>

[[مستحب]] است [[امیر الحاج]] در [[روز عرفه]] برای [[حاجیان]] [[سخنرانی]] کند و آنها را با [[اعمال]] و [[مناسک]] آشنا سازد. <ref>تذکرة الفقهاء، ج۸، ص:۱۶۵</ref> بر [[حاجی]] مستحب است شب [[عرفه]] به [[منی]] رفته، تا [[طلوع فجر]] در آنجا بیتوته نماید و به [[طاعت الهی]] ـ از قبیل [[نماز]]، [[دعا]] و ذکر ـ مشغول گردد. <ref>الکافی فی الفقه، ص:۱۹۸؛ کتاب السرائر، ج۱، ص:۵۲۱.</ref>.<ref> [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت]] ج۴، صفحه ۱۶۰.</ref>