فسق در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

عده‌ای خروج از حدود [[قوانین]] و [[قواعد]] [[عقلی]]، طبیعی و [[اخلاقی]] را نیز "فسق" گفته‌اند<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۹، ص۸۹.</ref>. اوصاف [[رذیله]] مانند [[بخل]]، [[حسد]]، [[تکبّر]] و [[طمع]] زمانی که صریح و واضح باشند، صاحب آنها "فاسق" خوانده می‌شود. "لقب زشت" نیز مفهوم دیگری است که از این اصطلاح ریشه گرفته و در [[قرآن کریم]] از آن به‌شدت [[نهی]] شده است؛ زیرا به [[آبرو]] و حیثیت افراد و [[مؤمنان]] مربوط است: {{متن قرآن|بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ}}<ref>«پس از ایمان، بزهکاری نامگذاری ناپسندی است» سوره حجرات، آیه ۱۱.</ref>.

در طبقه‌بندی [[اندیشمندان مسلمان]] از [[دولت‌ها]] و [[جوامع]] مختلف، "فسق" و رویگردانی از [[احکام الهی]] محور تشکیل "[[مدینه]] فاسقه" در مقابل "[[مدینه فاضله]]" قرار گرفته است. بنا بر تعریف [[فارابی]]، "مدینه فاسقه" جامعه‌ای است که [[اهل]] آن [[فضیلت]] و [[سعادت]] را می‌شناسند، ولی بر خلاف آن عمل می‌کنند و چنین مدینه‌ای به سعادت نخواهد رسید<ref>محمد بن محمد فارابی، آراء اهل المدینة الفاضلة و مضاداتها، ص۲۱.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۴۳-۴۴۴.</ref>