تفسیر طبری (کتاب): تفاوت میان نسخه‌ها

وی در [[تفسیر آیات]] بیش از هرچیز به روایات و آثار نقل شده از [[صحابه]] و [[تابعین]] استناد می‌کند و تفسیر بدون توجه به آرای صحابه و تابعین را [[باطل]] می‌داند، ولی به [[نقل روایات]] و [[آثار تفسیری]] اکتفا نمی‌کند و دیدگاه خود را در معنای آیات، بیان و بر آن استدلال می‌کند در موارد [[اختلاف]] اقوال و آرا در معنای [[آیات]] در ترجیح برخی بر برخی دیگر سخن می‌گویند، در توضیح و [[تأیید]] معانی به بحث‌های لغوی و ادبی نیز می‌پردازد و به اشعار [[عرب]] و گاهی به [[آیات قرآن]] استناد می‌نماید<ref>برای آگاهی از نمونه استناد به اشعار ر.ک: طبری، جامع البیان، ج۱، ص۹۱، ۹۲، ۹۴، ۹۷-۱۰۴ و ۱۰۷ و برای اطلاع از نمونه استناد به آیات، ر.ک: طبری، جامع البیان، ج۱، ص۹۵، ۹۶ ۹۸، ۱۰۳، ۱۰۶، ۱۱۰، ۱۱۱، ۱۱۳ و ۱۱۵.</ref> و ازاین‌رو، می‌توان این [[تفسیر]] را [[تفسیر اجتهادی]] [[روایی]] نامید؛ و برای مثال، در تفسیر {{متن قرآن|الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا}}<ref>«و همه نام‌ها را به آدم آموخت» سوره بقره، آیه ۳۱.</ref> در بیان اینکه منظور از نام‌هایی که [[خدا]] به [[حضرت آدم]] آموخته چیست، سه قول را همراه با ذکر آثار مربوط‍ به هریک از آنها آورده و خود این قول را که منظور نام‌های ذریۀ حضرت آدم و نام‌های [[فرشتگان]] باشد نه نام‌های سایر [[مخلوقات]]، نزدیک‌تر به [[درستی]] و شبیه‌تر به ظاهر [[آیه]] دانسته و در این ترجیح چنین استفاده کرده که در جملۀ {{متن قرآن|ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ}}<ref>«سپس آنان را بر فرشتگان عرضه کرد» سوره بقره، آیه ۳۱.</ref> ضمیر «هم» آمده نه ضمیر «هنّ‌» و «ها»<ref>ر.ک: طبری، جامع البیان، ج۱، ص۲۵۳ و ۲۵۴.</ref>.