احمد بن زیاد بن جعفر همدانی در تراجم و رجال (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۰
، ۷ نوامبر ۲۰۲۲جایگزینی متن - 'داود' به 'داوود'
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
جز (جایگزینی متن - 'داود' به 'داوود') |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== آشنایی اجمالی == | == آشنایی اجمالی == | ||
[[احمل بن زیاد بن جعفر الهمدانی]]<ref>ر.ک: الرجال (إبن | [[احمل بن زیاد بن جعفر الهمدانی]]<ref>ر.ک: الرجال (إبن داوود)، ص۲۸، ش۷۷؛ خلاصة الأقوال (رجال العلامة الحلی)، ص۱۹، ش۳۷؛ نقد الرجال، ج۱، ص۱۲۵، ش۲۳۵؛ جامع الرواة، ج۱، ص۵۰؛ إکلیل المنهج، ص۱۱۱، ش۹۱؛ منتهی المقال، ج۱، ص۲۶۶، ش۱۵۲؛ طرائف المقال، ج۱، ص۱۵۶، ش۷۷۲؛ ج۲، ص۲۰۲، ش۴۷۵؛ أعیان الشیعة، ج۲، ص۵۸۹، ش۳۷۸۳؛ ج۱۰، ص۲۷۱؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۳۱۸، ش۹۹۰؛ معجم رجال الحدیث، ج۲، ص۱۲۸، ش۵۸۳.</ref> در سند نُه [[روایت]] [[تفسیر کنز الدقائق]]<ref>ر.ک: تفسیر کنز الدقائق، ج۱، ص۹۴، ج۲، ص۶۳، ج۴، ص۵۰۳، ج۶، ص۱۸۰؛ ج۸، ص۴۰۷.</ref> به نقل از کتابهای [[کمال الدین]]، [[معانی الأخبار]]، [[عیون أخبار الرضا]] {{ع}} و [[توحید]] [[شیخ صدوق]] قرار گرفته است؛ مانند: {{متن حدیث|فی عیون الأخبار: حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ زِيَادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْهَمَدَانِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ صَالِحٍ الْهَرَوِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا {{ع}}: يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ مَا تَقُولُ فِي حَدِيثٍ رُوِيَ عَنِ الصَّادِقِ {{ع}} أَنَّهُ قَالَ إِذَا خَرَجَ الْقَائِمُ {{ع}} قَتَلَ ذَرَارِيَّ قَتَلَةِ الْحُسَيْنِ {{ع}} بِفِعَالِ آبَائِهِمْ فَقَالَ {{ع}} هُوَ كَذَلِكَ. فَقُلْتُ وَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ {{متن قرآن|وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى}}<ref>«و هیچ باربرداری بار (گناه) دیگری را بر نمیدارد» سوره انعام، آیه ۱۶۴.</ref> مَا مَعْنَاهُ قَالَ صَدَقَ اللَّهُ فِي جَمِيعِ أَقْوَالِهِ وَ لَكِنْ ذَرَارِيُّ قَتَلَةِ الْحُسَيْنِ {{ع}} يَرْضَوْنَ بِأَفْعَالِ آبَائِهِمْ وَ يَفْتَخِرُونَ بِهَا وَ مَنْ رَضِيَ شَيْئاً كَانَ كَمَنْ أَتَاهُ وَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا قُتِلَ بِالْمَشْرِقِ فَرَضِيَ بِقَتْلِهِ رَجُلٌ فِي الْمَغْرِبِ لَكَانَ الرَّاضِي عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ شَرِيكَ الْقَاتِلِ وَ إِنَّمَا يَقْتُلُهُمُ الْقَائِمُ {{ع}} إِذَا خَرَجَ لِرِضَاهُمْ بِفِعْلِ آبَائِهِمْ}}<ref>تفسیر کنز الدقائق، ج۴، ص۵۰۳، به نقل از: عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۱، ص۲۷۳، ح۵.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۲ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۲ ص ۲۷۹-۲۸۰.</ref> | ||
== شرح حال راوی == | == شرح حال راوی == | ||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
شیخ صدوق با توجه به این که «احمد بن زیاد» شیخ و استاد او بوده، در کتاب [[کمال الدین]] او را این چنین توصیف میکند: {{عربی|"لم أسمع هذا الحديث إلا من أحمد بن زياد بن جعفر الهمداني بهمدان عند منصرفي من حج بيت الله الحرام، وكان رجلاً ثقةً ديناً فاضلاً رحمة الله عليه و رضوانه"}}<ref>کمال الدین، ج۲، ص۳۶۹، ح۶.</ref>، که نشانگر [[اعتماد]] بالای شیخ صدوق به [[روایات]] اوست. | شیخ صدوق با توجه به این که «احمد بن زیاد» شیخ و استاد او بوده، در کتاب [[کمال الدین]] او را این چنین توصیف میکند: {{عربی|"لم أسمع هذا الحديث إلا من أحمد بن زياد بن جعفر الهمداني بهمدان عند منصرفي من حج بيت الله الحرام، وكان رجلاً ثقةً ديناً فاضلاً رحمة الله عليه و رضوانه"}}<ref>کمال الدین، ج۲، ص۳۶۹، ح۶.</ref>، که نشانگر [[اعتماد]] بالای شیخ صدوق به [[روایات]] اوست. | ||
[[علامه حلی]] نیز با اشاره به عبارت کمال الدین، نام وی را در قسم اول [[خلاصة الأقوال]]، یعنی [[راویان]] مورد اعتماد، ذکر کرده است<ref>ر.ک: خلاصة الأقوال (رجال العلامة الحلی)، ص۷۰، ش۳۷.</ref>؛ چنان که [[ابن | [[علامه حلی]] نیز با اشاره به عبارت کمال الدین، نام وی را در قسم اول [[خلاصة الأقوال]]، یعنی [[راویان]] مورد اعتماد، ذکر کرده است<ref>ر.ک: خلاصة الأقوال (رجال العلامة الحلی)، ص۷۰، ش۳۷.</ref>؛ چنان که [[ابن داوود]] نیز او را توثیق کرده و نامش را در زمره [[ممدوحین]] آورده است<ref>ر.ک: الرجال (إبن داوود)، ص۳۸، ش۷۷.</ref>. | ||
[[آیة الله خویی]] و [[علامه شوشتری]]، با اشاره به توثیق [[شیخ صدوق]] در کتاب [[کمال الدین]]، بدون وارد کردن اشکالی، از کنار آن عبور کردهاند<ref>ر.ک: معجم رجال الحدیث، ج۲، ص۱۲۸، ش۵۸۳؛ قاموس الرجال، ج۱، ص۵۹۸، ش۵۴۲.</ref>، و این [[رفتار]]، نشانه پذیرش توثیق و اعتباریابی راوی نزد آنان است؛ علاوه بر آن، [[آیة الله]] خویی [[حکم]] به [[صحت]] تعدادی از طرق [[شیخ صدوق]] در مشیخه کرده، که در میان آنها نام [[احمد بن زیاد بن جعفر همدانی]] به چشم میخورد؛ مانند طریق شیخ صدوق به [[سهل بن الیسع]]<ref>ر.ک: من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۴۶۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۹، ص۳۷۳، ش۵۶۴۹.</ref>، [[زکریا بن آدم]]<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۴۷۰؛ معجم رجال الحدیث، ج۸، ص۲۸۴، ش۴۶۹۶.</ref>، [[معمر بن خلاد]]<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۴۷۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۹، ص۲۸۶، ش۱۲۵۴۸.</ref> و [[ابی زکریا اعور]]<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۴۶۴؛ معجم رجال الحدیث، ج۲۲، ص۱۷۱، ش۱۴۳۰۰.</ref>. | [[آیة الله خویی]] و [[علامه شوشتری]]، با اشاره به توثیق [[شیخ صدوق]] در کتاب [[کمال الدین]]، بدون وارد کردن اشکالی، از کنار آن عبور کردهاند<ref>ر.ک: معجم رجال الحدیث، ج۲، ص۱۲۸، ش۵۸۳؛ قاموس الرجال، ج۱، ص۵۹۸، ش۵۴۲.</ref>، و این [[رفتار]]، نشانه پذیرش توثیق و اعتباریابی راوی نزد آنان است؛ علاوه بر آن، [[آیة الله]] خویی [[حکم]] به [[صحت]] تعدادی از طرق [[شیخ صدوق]] در مشیخه کرده، که در میان آنها نام [[احمد بن زیاد بن جعفر همدانی]] به چشم میخورد؛ مانند طریق شیخ صدوق به [[سهل بن الیسع]]<ref>ر.ک: من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۴۶۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۹، ص۳۷۳، ش۵۶۴۹.</ref>، [[زکریا بن آدم]]<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۴۷۰؛ معجم رجال الحدیث، ج۸، ص۲۸۴، ش۴۶۹۶.</ref>، [[معمر بن خلاد]]<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۴۷۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۹، ص۲۸۶، ش۱۲۵۴۸.</ref> و [[ابی زکریا اعور]]<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۴۶۴؛ معجم رجال الحدیث، ج۲۲، ص۱۷۱، ش۱۴۳۰۰.</ref>. | ||