قریش در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخهها
←منابع
(←منابع) |
(←منابع) برچسبها: برگرداندهشده پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
* به خاطر ظلمهای [[قریش]] بر [[اهل بیت]] {{ع}}، در روایاتی که درباره [[رفتار]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[پس از ظهور]] با [[قریشیان]] وارد شده است، ما [[شاهد]] سختگیریهای فراوانی هستیم. چنانچه [[امام باقر]] {{ع}} به [[محمد بن مسلم]] میفرماید: «بدانید که [[قائم]] {{ع}} ابتدا سراغ [[قریش]] خواهد رفت و [[حق]] را با [[شمشیر]] از آنان میگیرد و با [[شمشیر]] در میان آنان [[اجرا]] میکند. تا جایی که [[مردم]] (از بسیاریِ [[کشتار]] [[زبان]] به [[اعتراض]] گشوده و) میگویند: به [[درستی]] که اگر این شخص از [[آل]] [[محمد بن عبدالله]] {{صل}} بود، رحم مینمود»<ref>غیبت نعمانی، ص ۲۳۱. </ref>. | * به خاطر ظلمهای [[قریش]] بر [[اهل بیت]] {{ع}}، در روایاتی که درباره [[رفتار]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[پس از ظهور]] با [[قریشیان]] وارد شده است، ما [[شاهد]] سختگیریهای فراوانی هستیم. چنانچه [[امام باقر]] {{ع}} به [[محمد بن مسلم]] میفرماید: «بدانید که [[قائم]] {{ع}} ابتدا سراغ [[قریش]] خواهد رفت و [[حق]] را با [[شمشیر]] از آنان میگیرد و با [[شمشیر]] در میان آنان [[اجرا]] میکند. تا جایی که [[مردم]] (از بسیاریِ [[کشتار]] [[زبان]] به [[اعتراض]] گشوده و) میگویند: به [[درستی]] که اگر این شخص از [[آل]] [[محمد بن عبدالله]] {{صل}} بود، رحم مینمود»<ref>غیبت نعمانی، ص ۲۳۱. </ref>. | ||
* در [[حدیثی]] [[امام صادق]] {{ع}} به [[عبدالله]] [[مغیره]] میفرماید: «زمانی که [[حضرت قائم]] {{ع}} [[قیام]] نماید، پانصد نفر از [[قریش]] را به پا داشته و سر از تنشان جدا میکند و این کار را شش بار تکرار میکند، [[راوی]] تعجب نموده و گفت: آیا تعداد آنان به این اندازه میرسد؟ [[حضرت]] فرمود: آری! [[حضرت]] خودشان و [[دوستان]] آنها را خواهد کشت»<ref>{{متن حدیث|إِذَا قَامَ الْقَائِمُ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ {{ع}}أَقَامَ خَمْسَمِائَةٍ مِنْ قُرَیْشٍ فَضَرَبَ أَعْنَاقَهُمْ ثُمَّ أَقَامَ خَمْسَمِائَةٍ فَضَرَبَ أَعْنَاقَهُمْ ثُمَّ خَمْسَمِائَةٍ أُخْرَی حَتَّی یَفْعَلَ ذَلِکَ سِتَّ مَرَّاتٍ قُلْتُ وَ یَبْلُغُ عَدَدُ هَؤُلَاءِ هَذَا قَالَ نَعَمْ مِنْهُمْ وَ مِنْ مَوَالِیهِمْ}}؛ ارشاد مفید، ص ۳۶۴؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۳۸؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۲۷.</ref>. در روایتی دیگر به همین مضمون [[امام حسین]] {{ع}} به شخصی فرمود: «زمانی که [[حضرت قائم]] {{ع}} [[قیام]] نماید پانصد نفر از [[قریشیان]] را پیش کشیده و گردن میزند، و سپس پانصد نفر دیگر و باز پانصد نفر دیگر را نیز به همان گونه خواهد کشت»<ref>{{متن حدیث|إِذَا قَدَّمَ الْقَائِمُ الْمَهْدِیُّ مِنْهُمْ خَمْسَمِائَةِ رَجُلٍ فَضَرَبَ أَعْنَاقَهُمْ صَبْراً ثُمَّ قَدَّمَ خَمْسَمِائَةٍ فَضَرَبَ أَعْنَاقَهُمْ صَبْراً ثُمَّ خَمْسَمِائَةٍ فَضَرَبَ أَعْنَاقَهُمْ صَبْراً}}؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۲۷ و غیبت نعمانی، ص ۲۳۵.</ref>.<ref>ر. ک: [[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۶۱؛ [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]. ص ۴۹۷.</ref> | * در [[حدیثی]] [[امام صادق]] {{ع}} به [[عبدالله]] [[مغیره]] میفرماید: «زمانی که [[حضرت قائم]] {{ع}} [[قیام]] نماید، پانصد نفر از [[قریش]] را به پا داشته و سر از تنشان جدا میکند و این کار را شش بار تکرار میکند، [[راوی]] تعجب نموده و گفت: آیا تعداد آنان به این اندازه میرسد؟ [[حضرت]] فرمود: آری! [[حضرت]] خودشان و [[دوستان]] آنها را خواهد کشت»<ref>{{متن حدیث|إِذَا قَامَ الْقَائِمُ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ {{ع}}أَقَامَ خَمْسَمِائَةٍ مِنْ قُرَیْشٍ فَضَرَبَ أَعْنَاقَهُمْ ثُمَّ أَقَامَ خَمْسَمِائَةٍ فَضَرَبَ أَعْنَاقَهُمْ ثُمَّ خَمْسَمِائَةٍ أُخْرَی حَتَّی یَفْعَلَ ذَلِکَ سِتَّ مَرَّاتٍ قُلْتُ وَ یَبْلُغُ عَدَدُ هَؤُلَاءِ هَذَا قَالَ نَعَمْ مِنْهُمْ وَ مِنْ مَوَالِیهِمْ}}؛ ارشاد مفید، ص ۳۶۴؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۳۸؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۲۷.</ref>. در روایتی دیگر به همین مضمون [[امام حسین]] {{ع}} به شخصی فرمود: «زمانی که [[حضرت قائم]] {{ع}} [[قیام]] نماید پانصد نفر از [[قریشیان]] را پیش کشیده و گردن میزند، و سپس پانصد نفر دیگر و باز پانصد نفر دیگر را نیز به همان گونه خواهد کشت»<ref>{{متن حدیث|إِذَا قَدَّمَ الْقَائِمُ الْمَهْدِیُّ مِنْهُمْ خَمْسَمِائَةِ رَجُلٍ فَضَرَبَ أَعْنَاقَهُمْ صَبْراً ثُمَّ قَدَّمَ خَمْسَمِائَةٍ فَضَرَبَ أَعْنَاقَهُمْ صَبْراً ثُمَّ خَمْسَمِائَةٍ فَضَرَبَ أَعْنَاقَهُمْ صَبْراً}}؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۲۷ و غیبت نعمانی، ص ۲۳۵.</ref>.<ref>ر. ک: [[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۶۱؛ [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]. ص ۴۹۷.</ref> | ||
==جایگاه قریش در جزیرة العرب== | |||
[[جزیرة العرب]]، یا شبه [[جزیره عربستان]]، بزرگترین و پهناورترین جزیره [[جهان]]، واقع در جنوب [[غربی]] [[آسیا]]<ref>همدانی، صفة الجزیره، ص۳.</ref> است. این جزیره مستطیل شکل، از شمال به دره [[فرات]] ([[کویت]] و [[عراق]] و [[شامات]]) و دریای [[مغرب]] ([[دریای روم]]) یا [[مدیترانه]] منتهی میشود و آخرین قسمتهای آن بادیة الشام، سماوه و [[فلسطین]] است؛ از [[شرق]] به [[خلیج فارس]] و [[دریای عمان]]، از جنوب به [[خلیج عدن]] و اقیانوس [[هند]]، و از [[غرب]] به [[دریای سرخ]] محدود میشود<ref>ابوشبهه، السیرة النبویة علی ضوء القرآن و السنة، ج۱، ص۴۴؛ سپهری، سیرت جاودانه، ج۱، ص۱۶۴.</ref>. این شبه جزیره خاستگاه و موطن اصلی [[قوم عرب]] است. [[در آستانه ظهور]] [[اسلام]] [[اعراب]] شبه جزیره از جنوب با [[حبشه]] [[نصرانی]] و از مغرب با [[امپراتوری روم]] [[مسیحی]] و از شمال با آریاییهای پارسیان [[مجوس]] [[همسایه]] بودند<ref>یوسفی غروی، خلاصهای از تاریخ تحقیقی اسلام عصر نبوی، ص۵۹.</ref>. | |||
در میان [[مردم]] جزیرة العرب، [[قبیله قریش]] که [[رسول خدا]]{{صل}} نیز از میان آنان برخاست، یکی از مشهورترین و با شرافتترین قبائل [[عرب]] شناخته میشد. [[قریش]] به جهت [[شرافت]] و عزتی که در میان قبائل عرب داشت به {{عربی|آل الله}}<ref>عسکری، الأوائل، ص۳۲؛ نویری، نهایة الأرب فی فنون الأدب، ج۱۵، ص۳۰۹.</ref>، {{عربی|جيران الله و سُكان الله}}<ref>ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۲۶۶.</ref> ([[خاندان]]، همسایگاه و ساکنان [[حرم الهی]]) شناخته میشدند. | |||
چهار [[غزوه]] از مهمترین نبردهای رسول خدا{{صل}} با قریش بود و [[قریشیان]] به جهت اهمیت و جایگاهی که در میان قبائل جزیرة العرب داشتند؛ از این رو تا آنان [[مسلمان]] نشدند، دیگر اعراب جزیره نیز اسلام را نپذیرفتند. پس از [[فتح مکه]] و [[تسلیم شدن]] قریش در برابر اسلام، دیگر اعراب جزیره نیز تحت عنوان «[[وفود]]» [[خدمت]] رسول خدا{{صل}} رسیدند و اسلام را پذیرفتند. [[استدلال]] [[خلیفه اول]] در [[سقیفه بنی ساعده]] به {{متن حدیث|الْأَئِمَّةُ مِنْ قُرَيْشٍ}}<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۳۲۹؛ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۳۸.</ref> نیز بیانگر جایگاه قریش در میان [[مسلمانان]] است. [[شهرت]] [[قریش]] پس از [[بعثت]] [[رسول خدا]]{{صل}} [[روز]] به روز بیشتر شد.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی]]، [[منصور داداشنژاد|داداشنژاد]]، [[حسین حسینیان مقدم|حسینیان]]، [[تاریخ اسلام ج۱ (کتاب)|تاریخ اسلام]]، ج۱، ص ۳۳.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||