سیره سیاسی امام جواد: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۷: خط ۷:


== [[امام جواد]]{{ع}} و خلفای هم‌عصر ==
== [[امام جواد]]{{ع}} و خلفای هم‌عصر ==
نحوه تعامل با [[دستگاه حکومت عباسی]]، از جمله دغدغه‌های امام جواد{{ع}} بود. از سویی [[حاکمان]] برای تحت نظر گرفتن [[امام]] برنامه‌های خود را داشتند و از سوی دیگر، امام با توجه به این حساسیت‌ها با کمال [[احتیاط]] در صدد بود، آرمان‌های خود را عملی کند. امام جواد{{ع}} با دو [[حاکم عباسی]]، [[مأمون]] و [[معتصم]] هم‌عصر بود و [[روابط سیاسی]] خود را با ایشان به شرح ذیل تنظیم کرده بود:
نحوه تعامل با دستگاه حکومت عباسی، از جمله دغدغه‌های امام جواد{{ع}} بود. از سویی [[حاکمان]] برای تحت نظر گرفتن [[امام]] برنامه‌های خود را داشتند و از سوی دیگر، امام با توجه به این حساسیت‌ها با کمال [[احتیاط]] در صدد بود، آرمان‌های خود را عملی کند. امام جواد{{ع}} با دو [[حاکم عباسی]]، [[مأمون]] و [[معتصم]] هم‌عصر بود و [[روابط سیاسی]] خود را با ایشان به شرح ذیل تنظیم کرده بود:


مأمون (۱۹۸ - ۲۱۸): بیشتر [[عمر]] امام جواد{{ع}} در عصر [[خلافت مأمون]] سپری شد و از هفده سال [[امامت]] آن [[حضرت]]، پانزده سال آن هم‌زمان با عصر [[حکومت]] وی بود. در باب [[روابط]] مأمون و امام دو دیدگاه وجود دارد؛ برخی دیدگاه‌ها بر آن‌اند که مأمون به [[منزلت]] ویژه امام جواد{{ع}} [[باور]] داشت و رفتارهای وی نیز از همین باور ریشه گرفته‌اند. در این دیدگاه، مأمون بر [[فضائل]] امام [[آگاه]] و خالصانه شیفته او بود و به رغم سن اندک امام جواد{{ع}}، فضل و [[دانش]] او را می‌ستود و او را [[اکرام]] می‌کرد و در برابر اعتراض‌هایی که به او می‌شد، می‌گفت: [[شناخت]] من از این [[جوان]] بیش از شماست، او از خاندانی است که دارای [[علوم]] الهی‌اند و [[پدران]] او در [[علم]] و [[ادب]] [[بی‌نیاز]] از مردم‌اند و خردسالی چیزی از کمال ایشان نمی‌کاهد<ref>مفید، الارشاد، ج۲، ص۲۸۷؛ ابن شهرآشوب، مناقب، ج۴، ص۳۸۲؛ طبرسی، تاج الموالید، ص۱۲۹.</ref>.
مأمون (۱۹۸ - ۲۱۸): بیشتر [[عمر]] امام جواد{{ع}} در عصر [[خلافت مأمون]] سپری شد و از هفده سال [[امامت]] آن [[حضرت]]، پانزده سال آن هم‌زمان با عصر [[حکومت]] وی بود. در باب [[روابط]] مأمون و امام دو دیدگاه وجود دارد؛ برخی دیدگاه‌ها بر آن‌اند که مأمون به [[منزلت]] ویژه امام جواد{{ع}} [[باور]] داشت و رفتارهای وی نیز از همین باور ریشه گرفته‌اند. در این دیدگاه، مأمون بر [[فضائل]] امام [[آگاه]] و خالصانه شیفته او بود و به رغم سن اندک امام جواد{{ع}}، فضل و [[دانش]] او را می‌ستود و او را [[اکرام]] می‌کرد و در برابر اعتراض‌هایی که به او می‌شد، می‌گفت: [[شناخت]] من از این [[جوان]] بیش از شماست، او از خاندانی است که دارای [[علوم]] الهی‌اند و [[پدران]] او در [[علم]] و [[ادب]] [[بی‌نیاز]] از مردم‌اند و خردسالی چیزی از کمال ایشان نمی‌کاهد<ref>مفید، الارشاد، ج۲، ص۲۸۷؛ ابن شهرآشوب، مناقب، ج۴، ص۳۸۲؛ طبرسی، تاج الموالید، ص۱۲۹.</ref>.
۱۲۹٬۵۱۴

ویرایش