←تنها وارث پدر
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۰۴: | خط ۱۰۴: | ||
در جواب گفت: به [[خدا]] [[سوگند]] که این [[شاهد]] و نشانهای بزرگ است<ref>کافی، ج۱، ص۳۵۴، ح۱۱؛ بحارالانوار، ج۴۹، ص۶۸، ح۸۹؛ مدینة المعاجز، ج۷، ص۳۷، ح۲۱۳۵؛ اثبات الهداة، ج۳، ص۲۴۷، ح۴.</ref>.<ref>[[سید ابوالفضل طباطبایی اشکذری|طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل]]، [[دانشنامه جوادالائمه (کتاب)|دانشنامه جوادالائمه]]، ص۹۳.</ref> | در جواب گفت: به [[خدا]] [[سوگند]] که این [[شاهد]] و نشانهای بزرگ است<ref>کافی، ج۱، ص۳۵۴، ح۱۱؛ بحارالانوار، ج۴۹، ص۶۸، ح۸۹؛ مدینة المعاجز، ج۷، ص۳۷، ح۲۱۳۵؛ اثبات الهداة، ج۳، ص۲۴۷، ح۴.</ref>.<ref>[[سید ابوالفضل طباطبایی اشکذری|طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل]]، [[دانشنامه جوادالائمه (کتاب)|دانشنامه جوادالائمه]]، ص۹۳.</ref> | ||
== تنها [[وارث]] | == تنها [[وارث]] پدر == | ||
یکی از کسانی که در محافل و [[ | یکی از کسانی که در محافل و مجالس [[امام رضا]] {{ع}} رفت و آمد دارد، میگوید: به مولایم [[علی بن موسی الرضا]] {{ع}} عرض کردم: آقا، شما به بچهها علاقه دارید و فرزند [[دوست]] هستید، [[دعا]] کنید تا [[خداوند]] به شما فرزند عنایت کند. | ||
امام رضا {{ع}} فرمود: [[یقین]] بدان که خداوند فقط یک فرزند پسر به من عنایت خواهد فرمود و او تنها وارث من خواهد بود. | امام رضا {{ع}} فرمود: [[یقین]] بدان که خداوند فقط یک فرزند پسر به من عنایت خواهد فرمود و او تنها وارث من خواهد بود. | ||
پس از به دنیا آمدن حضرت جواد {{ع}}، پدر بزرگوارش در کنار گهواره فرزندش شب را به صبح برد، او را تنها نگذاشت و با او [[سخن]] گفت. گفتم: فدایت شوم! پیش از این هرگاه خانوادهای صاحب فرزند میشد، او را محضر شما میآوردند و دعا و حرزی برای او مینوشتی و یا میخواندی؛ آیا برای فرزندت هم از همین روش استفاده میکنی؟ | پس از به دنیا آمدن حضرت جواد {{ع}}، پدر بزرگوارش در کنار گهواره فرزندش شب را به صبح برد، او را تنها نگذاشت و با او [[سخن]] گفت. گفتم: فدایت شوم! پیش از این هرگاه خانوادهای صاحب فرزند میشد، او را محضر شما میآوردند و دعا و حرزی برای او مینوشتی و یا میخواندی؛ آیا برای فرزندت هم از همین روش استفاده میکنی؟ | ||