ابوحارثه بن علقمه: تفاوت میان نسخه‌ها

می‌گویند پیامبر نامه‌ای به او نوشت<ref>احمدی میانجی، ج۲، ص۴۹۱ و ۴۸۹.</ref> و طی آن از وی و هم کیشانش خواست به جای [[پرستش]] و [[ولایت]] [[بندگان]]، به [[عبادت]] و [[ولایت خداوند]] روی آورند. [[تاریخ]] نگاران درباره [[اسلام آوردن]] او گزارش‌ها همسانی ندارند. [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، ج۱، ص۲۱۰.</ref> به نقل از [[ابوموسی]] آورده است که او گفته: "نمی‌دانم ابوحارثه [[اسلام]] آورد یانه؟"<ref>طبرانی، ج۴، ص۱۷۷-۱۷۶.</ref> می‌گوید: او اسلام نیاورد. با وجود این، بعضی از اسلام او سخن گفته و آورده‌اند وی به هنگام حضور در [[مدینه]]، بیش از صد و بیست سال داشته و به [[پیامبر]] {{صل}} [[مؤمن]] بوده است، ولی به دلیل اینکه قومش [[مسلمان]] نبودند، اسلام خود را پنهان میکرده است<ref>مجلسی، ج۲۱، ص۲۸۸.</ref>.

بر اساس گزارشی، اسلام او پس از بازگشت به [[نجران]] و به [[اصرار]] برادرش [[کرز]] بوده است<ref>ابن حجر، ج۵، ص۴۳۷.</ref>. اما پذیرش این نکته، به دلیل [[سکوت]] بسیاری از منابع معتبر درباره اسلام او قابل خدشه است و بعید به نظر می‌رسد مسلمان شدن شخص برجسته‌ای چون وی، از دید تیزبین [[تاریخ]] نگاران و [[مفسران]] پنهان مانده باشد. چنان که از اسلام برادرش کرز و دو تن دیگر که همراه [[وفد]] نجران با پیامبر [[دیدار]] کردند، یاد شده است<ref> ابن سعد، ج۱، ص۲۶۸؛ طبرسی، ج۲، ص۳۱۰؛ طبرانی، ج۴، ص۱۷۷-۱۷۶.</ref>، می‌گویند وی در [[گرایش]] برادرش به اسلام، نقش داشته است؛ چنان که [[روایت]] کرده‌اند او در مسیر نجران به مدینه به برادرش کرز گفته بود: به [[خدا]] [[سوگند]] [[محمد]] {{صل}} همان [[پیامبری]] است که ما در انتظارش هستیم<ref>ابن هشام، ج۲، ص۵۷۳؛ ابن سعد، ج۱، ص۱۳۱.</ref>. [[نقلی]] دیگر، حاکی است که به هنگام بازگشت ابوحارثه از مدینه، پیامبر {{صل}} بدو گفت: گویا زین مرکبت را وارونه می‌بینم. او وقتی سراغ آن رفت، همان‌گونه یافت که آن [[حضرت]] خبر داده بود. در این وقت ابوحارثه گفت: [[شهادت]] می‌دهم [[محمد]]، [[رسول]] خداست<ref>طبرسی، اعلام الوری، ج۱، ص۲۵۷؛ بحار، ج۲۱، ص۳۳۸.</ref>. از سرانجام ابوحارثه چیزی گزارش نشده است.<ref>[[سید محمود سامانی|سامانی، سید محمود]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوحارثه بن علقمه اسقف»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۲۲۹.</ref>