پرش به محتوا

بنی‌تمیم در نهج البلاغه: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'سپاهیان اسلام' به 'سپاهیان اسلام'
جز (جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه')
جز (جایگزینی متن - 'سپاهیان اسلام' به 'سپاهیان اسلام')
خط ۶: خط ۶:
}}
}}
== مقدمه ==
== مقدمه ==
بنی تَمیم یکی از قبایل بزرگ [[عرب]] است که بیشتر در شبه جزیره [[عربستان]] و مناطق [[همسایه]] آن زندگی می‌کنند. [[نسب]] این [[قبیله]] به [[تمیم بن مُر بن اُد بن طابخة بن الیاس بن مُضَر بن نزار بن مَعَد بن عدنان]] که جد قبایل عدنانی است، می‌رسد. [[مردم]] بنی تمیم پس از حمله [[مسلمانان]] به نقاطی در [[خاک]] [[ایران]] امروزی، در این دیار ساکن شدند. از نوادگان بنی‌ تمیم در عده [[یاران]] اندک [[حسین بن علی]] {{ع}} یافت می‌شود. در سال هشتم هجری، افرادی از بنی‌ تمیم به انبوه [[سپاهیان]] [[اسلام]] که عازم [[فتح]] [[مکه]] بودند پیوستند، اما [[اسلام]] آوردن جمعی و رسمی بنی‌ تمیم در سال نهم یا سنة الوفود و در پی [[مقاومت]] ناموفق آنان در برابر عاملین وصول [[زکات]]، که به [[اسارت]] جمعی از آنان به دست [[مسلمانان]] انجامید، صورت پذیرفت. اما در عین حال تعدادی از افراد بنی‌تمیمی مانند [[خَبّاب بن اَرَت]] و [[واقد بن عبدالله]] که در [[بدر]] نیز شرکت داشتند، اسماء دختر سلامه دارمی، [[زینب]] دختر [[حارث بن خالد]] و دو خواهرش [[عایشه]] و [[فاطمه]]، و [[ام حبیب]] دختر [[سعید بن یربوع]] را باید در ردیف مسلمانانِ اولیه و حاصل اقدامات فردی و بی‌ارتباط با گرایش جمعیِ بنی‌ تمیم دانست، چنان‌که در میان [[مشرکان]] هم افرادی وابسته به بنی‌ تمیم پیدا می‌شدند.
بنی تَمیم یکی از قبایل بزرگ [[عرب]] است که بیشتر در شبه جزیره [[عربستان]] و مناطق [[همسایه]] آن زندگی می‌کنند. [[نسب]] این [[قبیله]] به [[تمیم بن مُر بن اُد بن طابخة بن الیاس بن مُضَر بن نزار بن مَعَد بن عدنان]] که جد قبایل عدنانی است، می‌رسد. [[مردم]] بنی تمیم پس از حمله [[مسلمانان]] به نقاطی در [[خاک]] [[ایران]] امروزی، در این دیار ساکن شدند. از نوادگان بنی‌ تمیم در عده [[یاران]] اندک [[حسین بن علی]] {{ع}} یافت می‌شود. در سال هشتم هجری، افرادی از بنی‌ تمیم به انبوه [[سپاهیان اسلام]] که عازم [[فتح]] [[مکه]] بودند پیوستند، اما [[اسلام]] آوردن جمعی و رسمی بنی‌ تمیم در سال نهم یا سنة الوفود و در پی [[مقاومت]] ناموفق آنان در برابر عاملین وصول [[زکات]]، که به [[اسارت]] جمعی از آنان به دست [[مسلمانان]] انجامید، صورت پذیرفت. اما در عین حال تعدادی از افراد بنی‌تمیمی مانند [[خَبّاب بن اَرَت]] و [[واقد بن عبدالله]] که در [[بدر]] نیز شرکت داشتند، اسماء دختر سلامه دارمی، [[زینب]] دختر [[حارث بن خالد]] و دو خواهرش [[عایشه]] و [[فاطمه]]، و [[ام حبیب]] دختر [[سعید بن یربوع]] را باید در ردیف مسلمانانِ اولیه و حاصل اقدامات فردی و بی‌ارتباط با گرایش جمعیِ بنی‌ تمیم دانست، چنان‌که در میان [[مشرکان]] هم افرادی وابسته به بنی‌ تمیم پیدا می‌شدند.


بنی‌ تمیم در فتوحات [[سپاهیان]] [[مسلمان]] در سرزمین‌های [[ایران]] و [[روم]] سهم بسزایی داشتند. در زمان [[خلافت امام علی]] {{ع}}، در [[جنگ جمل]] گروه‌هایی از بنی‌ تمیم در [[سپاه]] [[اصحاب جمل]] بودند و دسته‌هایی دیگر در [[سپاه امام]] [[علی]] {{ع}} شرکت داشتند. گروهی نیز، به سرکردگی [[احنف بن قیس]] و [[عمران بن حُصین]]، از معرکه کناره گرفتند. در [[جنگ صفین]]، تمیمی‌ها اغلب در صف [[سپاهیان]] [[امام علی]] {{ع}} جنگیدند و حتی کسانی چون [[احنف بن قیس]]، که در [[جمل]] از [[جنگ]] کناره گرفته بودند، این بار در کنار [[امام]] وارد [[جنگ]] شدند. [[نبرد]] [[صفّین]] از آن‌رو در بررسی [[تاریخ]] بنی‌ تمیم اهمیت دارد که شماری از [[تمیمیان]] پس از پیان این [[جنگ]] در شمار [[خوارج]] در آمدند و چنان‌که گفته شد، برخی از آنان از سرکردگان فرقه‌های [[خوارج]] چون [[حروریه]]، [[اباضیه]] و ازارقه شدند. [[تمیمیان]] در [[کربلا]] جزو [[سپاهیان]] عمرسعد بودند، به‌جز [[فرمانده]] آنان، [[حرّ بن یزید ریاحی یربوعی]]، که به [[امام]] پیوست<ref>[[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۷۱- ۱۷۲.</ref>.
بنی‌ تمیم در فتوحات [[سپاهیان]] [[مسلمان]] در سرزمین‌های [[ایران]] و [[روم]] سهم بسزایی داشتند. در زمان [[خلافت امام علی]] {{ع}}، در [[جنگ جمل]] گروه‌هایی از بنی‌ تمیم در [[سپاه]] [[اصحاب جمل]] بودند و دسته‌هایی دیگر در [[سپاه امام]] [[علی]] {{ع}} شرکت داشتند. گروهی نیز، به سرکردگی [[احنف بن قیس]] و [[عمران بن حُصین]]، از معرکه کناره گرفتند. در [[جنگ صفین]]، تمیمی‌ها اغلب در صف [[سپاهیان]] [[امام علی]] {{ع}} جنگیدند و حتی کسانی چون [[احنف بن قیس]]، که در [[جمل]] از [[جنگ]] کناره گرفته بودند، این بار در کنار [[امام]] وارد [[جنگ]] شدند. [[نبرد]] [[صفّین]] از آن‌رو در بررسی [[تاریخ]] بنی‌ تمیم اهمیت دارد که شماری از [[تمیمیان]] پس از پیان این [[جنگ]] در شمار [[خوارج]] در آمدند و چنان‌که گفته شد، برخی از آنان از سرکردگان فرقه‌های [[خوارج]] چون [[حروریه]]، [[اباضیه]] و ازارقه شدند. [[تمیمیان]] در [[کربلا]] جزو [[سپاهیان]] عمرسعد بودند، به‌جز [[فرمانده]] آنان، [[حرّ بن یزید ریاحی یربوعی]]، که به [[امام]] پیوست<ref>[[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۷۱- ۱۷۲.</ref>.
۲۲۷٬۷۳۷

ویرایش