کوفه در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

اما «زیاد» پس از رسیدن به [[فرمانداری کوفه]] در [[سال ۵۰ هجری]]، به جهت [[تسلط]] بیشتر بر کوفه، نظام اسباع را منحل کرد و [[نظام]] ارباع را جایگزین آن نمود که این نظام در تمام دوران [[حکومت بنی امیه]] ادامه داشت<ref>مراجعه شود به: الف) تاریخ طبری، ج۳، ص۱۵۱؛ ب) الحیاة الاجتماعیة و الاقتصادیة فی الکوفة، ص۴۸؛ ج) کوفه، پیدایش شهر اسلامی، هشام جعیط، ترجمه ابوالحسن سروقد مقدم، ص۲۶۲ به بعد و....</ref>. همچنان که نظام اخماس را در [[بصره]] جایگزین نظام اسباع نموده بود<ref>جاسم الجنابی، خالد، تنظیمات جیش العربی الاسلامی فی العصر الاموی، ص۲۲۳.</ref>.

[[مسلم بن عقیل]] نیز هنگام برپایی [[نهضت]] و [[قیام]] خود، از این نظام استفاده نمود و افراد هر ربع را در همان ربع، [[منظم]] نموده و خود رئیسی غیر از [[رئیس]] [[منصوب]] از سوی [[حکومت]] برای هر ربع انتخاب کرد.

[[مسلم بن عوسجه اسدی]] رئیس ربع مذحج و اسد، [[عبیدالله بن عمر بن عزیز کندی]] رئیس ربع کنده و ربیعه، [[عباس بن جعده جدلی]] رئیس ربع اهل مدینه و [[ابوثمامه صائدی]]، رئیس ربع تمیم و همدان<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۵.</ref>.

[[هانی بن عروه]] [[ریاست]] ربع کنده و ربیعه را از سوی حکومت برعهده نداشت، اما به قدری در میان این ربع که پرجمعیت‌ترین ربع کوفه بود، [[احترام]] داشت که گفته شده است در هنگام کمک خواستن، سی هزار [[شمشیر]] آماده به [[فریادرسی]] او می‌پرداختند<ref>تاریخ الکوفة، ص۲۹۷.</ref> که البته «[[ابن زیاد]]» توانست با سیاست‌های خود و استفاده از [[عمرو بن حجاج زبیدی]]، رقیب «هانی»، این [[نفوذ]] را به حداقل برساند و بالاخره او را [[شهید]] کند بدون آنکه هیچ تحرکی در ربع، پدید آید.

===عرفاء===