پرش به محتوا

فضل بن عباس بن عبدالمطلب: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۵۶: خط ۵۶:
فضل بن عباس در زمره [[شیعیان]] و [[یاران مخلص امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود و در همان [[روز]] اول [[خلافت]] با حضرت [[بیعت]] کرد که تا پای جان از [[ولایت]] آن حضرت دفاع نماید<ref>الجمل، ص۱۰۷.</ref>. او همواره از [[نزدیکان]] و حتی از افراد [[محرم اسرار]] امیرالمؤمنین{{ع}} بود و لذا آن حضرت را در [[مراسم دفن حضرت فاطمه]]{{س}} - که بسیار مخفیانه انجام شد - مدد رساند<ref>طبقات الکبری، ج۸ ص۲۹.</ref> که این موضوع دلیل بر [[تقرب]] و نزدیکی او به [[خاندان رسالت]] است.
فضل بن عباس در زمره [[شیعیان]] و [[یاران مخلص امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود و در همان [[روز]] اول [[خلافت]] با حضرت [[بیعت]] کرد که تا پای جان از [[ولایت]] آن حضرت دفاع نماید<ref>الجمل، ص۱۰۷.</ref>. او همواره از [[نزدیکان]] و حتی از افراد [[محرم اسرار]] امیرالمؤمنین{{ع}} بود و لذا آن حضرت را در [[مراسم دفن حضرت فاطمه]]{{س}} - که بسیار مخفیانه انجام شد - مدد رساند<ref>طبقات الکبری، ج۸ ص۲۹.</ref> که این موضوع دلیل بر [[تقرب]] و نزدیکی او به [[خاندان رسالت]] است.


فضل همواره [[یار]] و ملازم علی{{ع}} بود و در [[جنگ صفین]] [[امام]]{{ع}} را یاری کرد و اشعاری علیه [[عمرو عاص]] سرود، و هنگامی که [[معاویه]] در [[صفین]] برای جذب [[عبدالله بن عباس]] [[نامه]] نوشت تا او را از [[حضرت علی]]{{ع}} جدا کند و شعری هم در آخر نامه خود ضمیمه کرد، عبدالله بن عباس جواب [[نامه معاویه]] را داد و به برادرش فضل گفت: شعری در جواب [[شعر]] معاویه بسراید و بفرستد. وقتی فضل جواب معاویه را با شعر سرود، [[خدمت]] حضرت علی{{ع}} آورد و امام او را [[تأیید]] کرد و فرمود: "تو شاعرترین [[قریشی]]"<ref>{{متن حدیث|أَنْتَ أَشْعَرُ قُرَيْشٍ}}؛ وقعة صفین، ص۴۱۳.</ref>. البته در [[وفات]] فضل [[اختلاف]] است، برخی وفات او را به [[سال ۳۱ هجری]] در ناحیه [[اردن]] و برخی به [[سال هیجده هجری]] در [[زمان]] [[خلافت عمر بن خطاب]] می‌دانند<ref>مستدرک حاکم، ج۳، ص۳۰۸؛ طبقات الکبری، ج۴، ص۵۵.</ref>.
فضل همواره [[یار]] و ملازم علی{{ع}} بود و در [[جنگ صفین]] [[امام]]{{ع}} را یاری کرد و اشعاری علیه [[عمرو عاص]] سرود، و هنگامی که [[معاویه]] در [[صفین]] برای جذب [[عبدالله بن عباس]] [[نامه]] نوشت تا او را از [[حضرت علی]]{{ع}} جدا کند و شعری هم در آخر نامه خود ضمیمه کرد، عبدالله بن عباس جواب [[نامه معاویه]] را داد و به برادرش فضل گفت: شعری در جواب [[شعر]] معاویه بسراید و بفرستد. وقتی فضل جواب معاویه را با شعر سرود، [[خدمت]] حضرت علی{{ع}} آورد و امام او را [[تأیید]] کرد و فرمود: «تو شاعرترین [[قریشی]]»<ref>{{متن حدیث|أَنْتَ أَشْعَرُ قُرَيْشٍ}}؛ وقعة صفین، ص۴۱۳.</ref>. البته در [[وفات]] فضل [[اختلاف]] است، برخی وفات او را به [[سال ۳۱ هجری]] در ناحیه [[اردن]] و برخی به [[سال هیجده هجری]] در [[زمان]] [[خلافت عمر بن خطاب]] می‌دانند<ref>مستدرک حاکم، ج۳، ص۳۰۸؛ طبقات الکبری، ج۴، ص۵۵.</ref>.


اما با توجه به آنچه در بالا آمد، فضل تا زمان [[خلافت امیرالمؤمنین]]{{ع}} زنده بود و در [[جنگ صفین]] به [[سال ۳۷ هجری]] حضور داشته و اشعاری در این باره سروده است.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۱۰۱-۱۱۰۲.</ref>
اما با توجه به آنچه در بالا آمد، فضل تا زمان [[خلافت امیرالمؤمنین]]{{ع}} زنده بود و در [[جنگ صفین]] به [[سال ۳۷ هجری]] حضور داشته و اشعاری در این باره سروده است.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۱۰۱-۱۱۰۲.</ref>
۲۸٬۲۴۹

ویرایش