امامت در معارف و سیره حسینی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۶: خط ۶:
}}
}}


== مقدمه ==
== تعداد [[امامان اهل بیت]] {{عم}} ==
[[فلسفه سیاسی اسلام]] برای [[مدیریت]] [[جامعه]] بر مبنای [[دین]] در قالب و شکل امامت تجلی می‌کند. [[اهل بیت پیامبر]] به لحاظ صلاحیت‌های ذاتی شایسته‌تر از دیگران برای تصدی زمام‌داری مسلمین‌اند، آنچه که در [[غدیرخم]] اتفاق افتاد، تأکید مجدد برای چندمین بار بود که [[رسالت]] [[پیشوایی]] [[امت]] پس از رسول خدا {{صل}} را به عهده شایسته‌ترین فرد پس از او، یعنی [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} می‌انداخت؛ هرچند که عده‌ای ریاست‌طلب و زورمدار با راه‌اندازی غوغای [[سقیفه]] مسیر امامت [[مسلمین]] را در بستری دیگر انداختند و امت را از [[امامت علی]] {{ع}} [[محروم]] کردند، ولی این [[حق]] از آنِ امام بود و خود او پیش از رسیدن به [[خلافت]] و پس از آن در درگیری و مناقشانی که با [[خلفا]] و [[معاویه]] داشت و پس از شهادتش، [[امامان]] دیگر [[شیعه]] پیوسته بر این حق مسلم تأکید کردند و آن را حق خویش و دیگران را [[غاصب]] دانستند.
امام حسین {{ع}} فرمودند: [[علی]] {{ع}} فرمود: به پیامبر خدا {{صل}} گفتم: از [[تعداد امامان]] {{عم}}پس از خودت، مرا [[آگاه]] کن. فرمود: «ای علی! آنان، دوازده نفرند که نخستین آنان، تویی و آخرین آنها، [[قائم]] است»<ref>{{متن حدیث|قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ {{صل}} أَخْبِرْنِي بِعَدَدِ الْأَئِمَّةِ بَعْدَكَ فَقَالَ يَا عَلِيُّ هُمُ اثْنَا عَشَرَ أَوَّلُهُمْ‏ أَنْتَ‏ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ}}، الأمالی، صدوق، ص۷۲۸، ح۹۹۸.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۴۱.</ref>
 
[[قیام عاشورا]]، جلوه‌ای از این حق‌خواهی و باطل‌ستیزی در [[ارتباط]] با این والاترین رکن جامع [[اسلامی]] بود، [[امام حسین]] {{ع}} در مسیر راه [[کوفه]] پس از برخورد با [[سپاه]] [[حر]] در خطابه‌ای که ایراد کرد، چنین فرمود: «ای [[مردم]]! اگر تقوای [[خدا]] پیشه کنید و حق را برای صاحبانش بشناسید، خدا از شما بیشتر [[راضی]] خواهد بود، ما [[دودمان]] پیامبریم و به عهده‌داری این امر و [[ولایت]] بر شما از دیگران که به ناحق مدعی آنند و در میان شما به [[ستم]] و [[تجاوز]] [[حکومت]] می‌کنند سزاوارتریم»<ref>الارشاد، ج۲، ص۷۹.</ref>.


[[پیام عاشورا]] این است که در [[جامعه اسلامی]] [[حاکمیت]] و ولایت حق شایسته‌ترین افراد است؛ یعنی فردی که [[تعهد]] [[ایمانی]] بالایی داشته باشد و برای اجرای [[فرامین]] [[قرآن]] و [[هدایت]] [[جامعه]] به سوی [[اسلام ناب]] بکوشد و شیوه حکومتی‌اش بر مبنای [[عدل و قسط]] باشد<ref>[[سید مجتبی غیوری نجف‌آبادی|غیوری نجف‌آبادی، سید مجتبی]]، [[امام حسین و تربیت دینی (مقاله)|مقاله «امام حسین و تربیت دینی»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۷ (کتاب)|فرهنگ عاشورایی ج۷]] ص ۵۸.</ref>.
== مصادیق امامان ==
[[امام حسین]] {{ع}} در مسیر راه [[کوفه]] پس از برخورد با [[سپاه]] [[حر]] در خطابه‌ای که ایراد کرد، چنین فرمود: «ای [[مردم]]! اگر تقوای [[خدا]] پیشه کنید و حق را برای صاحبانش بشناسید، خدا از شما بیشتر [[راضی]] خواهد بود، ما [[دودمان]] پیامبریم و به عهده‌داری این امر و [[ولایت]] بر شما از دیگران که به ناحق مدعی آنند و در میان شما به [[ستم]] و [[تجاوز]] [[حکومت]] می‌کنند سزاوارتریم»<ref>الارشاد، ج۲، ص۷۹.</ref>.


== [[وجوب]] [[انتخاب امام]] از میان [[اهل بیت]] {{عم}} ==
در کتاب [[عیون أخبار الرضا (کتاب)|عیون أخبار الرضا]] {{ع}} از [[امام حسین]] {{ع}} اینچنین نقل شده است:  
در کتاب [[عیون أخبار الرضا (کتاب)|عیون أخبار الرضا]] {{ع}} از [[امام حسین]] {{ع}} اینچنین نقل شده است: پدرم [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} برایم نقل کرد که [[پیامبر خدا]] {{صل}} فرمود: «هر کس بمیرد، ولی امامی از [[فرزندان]] من نداشته باشد، به [[مرگ جاهلی]] مرده است و بدانچه در [[جاهلیت]] و [[اسلام]] عمل کرده است، [[مؤاخذه]] می‌شود»<ref>{{متن حدیث|حَدَّثَنِي أَبِي عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ {{ع}} قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}:‏ مَنْ مَاتَ وَ لَيْسَ لَهُ إِمَامٌ مِنْ وُلْدِي مَاتَ‏ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً وَ يُؤْخَذُ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَ الْإِسْلَامِ}}، عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۵۸، ح۲۱۴.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۴۰.</ref>
پدرم [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} برایم نقل کرد که [[پیامبر خدا]] {{صل}} فرمود: «هر کس بمیرد، ولی امامی از [[فرزندان]] من نداشته باشد، به [[مرگ جاهلی]] مرده است و بدانچه در [[جاهلیت]] و [[اسلام]] عمل کرده است، [[مؤاخذه]] می‌شود»<ref>{{متن حدیث|حَدَّثَنِي أَبِي عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ {{ع}} قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}:‏ مَنْ مَاتَ وَ لَيْسَ لَهُ إِمَامٌ مِنْ وُلْدِي مَاتَ‏ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً وَ يُؤْخَذُ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَ الْإِسْلَامِ}}، عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۵۸، ح۲۱۴.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۴۰.</ref>


== [[استمرار امامت]] اهل بیت {{عم}} ==
در کتاب [[الإستنصار (کتاب)|الإستنصار]] از امام حسین {{ع}} آمده است: پیامبر خدا {{صل}} فرمود: «من و [[دوازده نفر]] از [[اهل]] بیتم ـ که نخستینِ آنها علی بن ابی طالب است ـ، از اَوتاد (میخ‌های) [[زمین]] هستیم که [[خدا]]، زمین را به خاطر آنان، از فرو کشیدن ساکنانش نگاه می‌دارد و هر گاه [همه] دوازده نفر از خاندانم بروند، زمین، ساکنانش را فرو می‌بَرَد»<ref>{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}:‏ إِنِّي وَ اثْنَيْ عَشَرَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي أَوَّلُهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ {{ع}} أَوْتَادُ الْأَرْضِ الَّتِي أَمْسَكَهَا اللَّهُ‏ بِهَا أَنْ‏ تَسِيخَ‏ بِأَهْلِهَا فَإِذَا ذَهَبَ الِاثْنَا عَشَرَ مِنْ أَهْلِي سَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا}}، الاستبصار، ص۸.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۴۰.</ref>
در کتاب [[الإستنصار (کتاب)|الإستنصار]] از امام حسین {{ع}} آمده است: پیامبر خدا {{صل}} فرمود: «من و [[دوازده نفر]] از [[اهل]] بیتم ـ که نخستینِ آنها علی بن ابی طالب است ـ، از اَوتاد (میخ‌های) [[زمین]] هستیم که [[خدا]]، زمین را به خاطر آنان، از فرو کشیدن ساکنانش نگاه می‌دارد و هر گاه [همه] دوازده نفر از خاندانم بروند، زمین، ساکنانش را فرو می‌بَرَد»<ref>{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}:‏ إِنِّي وَ اثْنَيْ عَشَرَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي أَوَّلُهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ {{ع}} أَوْتَادُ الْأَرْضِ الَّتِي أَمْسَكَهَا اللَّهُ‏ بِهَا أَنْ‏ تَسِيخَ‏ بِأَهْلِهَا فَإِذَا ذَهَبَ الِاثْنَا عَشَرَ مِنْ أَهْلِي سَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا}}، الاستبصار، ص۸.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۴۰.</ref>


== تعداد [[امامان اهل بیت]] {{عم}} ==
امام حسین {{ع}} فرمودند: [[علی]] {{ع}} فرمود: به پیامبر خدا {{صل}} گفتم: از [[تعداد امامان]] {{عم}}پس از خودت، مرا [[آگاه]] کن. فرمود: «ای علی! آنان، دوازده نفرند که نخستین آنان، تویی و آخرین آنها، [[قائم]] است»<ref>{{متن حدیث|قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ {{صل}} أَخْبِرْنِي بِعَدَدِ الْأَئِمَّةِ بَعْدَكَ فَقَالَ يَا عَلِيُّ هُمُ اثْنَا عَشَرَ أَوَّلُهُمْ‏ أَنْتَ‏ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ}}، الأمالی، صدوق، ص۷۲۸، ح۹۹۸.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۴۱.</ref>
== قائم این [[امّت]] ==
در کتاب [[کمال‌الدین (کتاب)|کمال‌الدین]] از امام حسین {{ع}} نقل شده است: در نهمین فرزند از [[نسل]] من، سنّتی از [[یوسف]] {{ع}} و سنّتی از [[موسی بن عمران]] {{ع}} است و او، قائم ما اهل بیت است. خدای ـ تبارک و تعالی ـ، کار او در یک شب، به سامان می‌کند»<ref>{{متن حدیث|فِي التَّاسِعِ مِنْ وُلْدِي سُنَّةٌ مِنْ يُوسُفَ وَ سُنَّةٌ مِنْ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ {{ع}} وَ هُوَ قَائِمُنَا أَهْلَ الْبَيْتِ يُصْلِحُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَمْرَهُ‏ فِي‏ لَيْلَةٍ وَاحِدَةٍ}}، کمال الدین، ص۳۱۷، ح۱؛ إعلام الوری، ج۲، ص۲۳۰.</ref>.
در کتاب [[کمال‌الدین (کتاب)|کمال‌الدین]] از امام حسین {{ع}} نقل شده است: در نهمین فرزند از [[نسل]] من، سنّتی از [[یوسف]] {{ع}} و سنّتی از [[موسی بن عمران]] {{ع}} است و او، قائم ما اهل بیت است. خدای ـ تبارک و تعالی ـ، کار او در یک شب، به سامان می‌کند»<ref>{{متن حدیث|فِي التَّاسِعِ مِنْ وُلْدِي سُنَّةٌ مِنْ يُوسُفَ وَ سُنَّةٌ مِنْ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ {{ع}} وَ هُوَ قَائِمُنَا أَهْلَ الْبَيْتِ يُصْلِحُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَمْرَهُ‏ فِي‏ لَيْلَةٍ وَاحِدَةٍ}}، کمال الدین، ص۳۱۷، ح۱؛ إعلام الوری، ج۲، ص۲۳۰.</ref>.


از [[عبداللّه بن عمر]] نقل شده است: شنیدم که [[حسین بن علی]] {{ع}} می‌فرماید: «اگر از [[دنیا]] جز یک [[روز]] نمانَد، [[خدا]] آن روز را چندان طولانی می‌کند تا مردی از [[نسل]] من، [[قیام]] کند و دنیا را از [[انصاف]] و داد پُر کند، همان‌گونه که از [[بیداد]] و [[ستم]] پُر شده است. از [[پیامبر خدا]] {{صل}} شنیدم که این چنین می‌فرمود»<ref>{{متن حدیث|سَمِعْتُ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ {{ع}} يَقُولُ‏ لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا يَوْمٌ وَاحِدٌ لَطَوَّلَ‏ اللَّهُ‏ عَزَّ وَ جَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ حَتَّى يَخْرُجَ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِي فَيَمْلَأَهَا عَدْلًا وَ قِسْطاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً كَذَلِكَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} يَقُولُ‏}}، کمال الدین، ص۳۱۸، ح۴؛ إعلام الوری، ج۲، ص۲۳۱.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۴۱.</ref>
از [[عبداللّه بن عمر]] نقل شده است: شنیدم که [[حسین بن علی]] {{ع}} می‌فرماید: «اگر از [[دنیا]] جز یک [[روز]] نمانَد، [[خدا]] آن روز را چندان طولانی می‌کند تا مردی از [[نسل]] من، [[قیام]] کند و دنیا را از [[انصاف]] و داد پُر کند، همان‌گونه که از [[بیداد]] و [[ستم]] پُر شده است. از [[پیامبر خدا]] {{صل}} شنیدم که این چنین می‌فرمود»<ref>{{متن حدیث|سَمِعْتُ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ {{ع}} يَقُولُ‏ لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا يَوْمٌ وَاحِدٌ لَطَوَّلَ‏ اللَّهُ‏ عَزَّ وَ جَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ حَتَّى يَخْرُجَ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِي فَيَمْلَأَهَا عَدْلًا وَ قِسْطاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً كَذَلِكَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} يَقُولُ‏}}، کمال الدین، ص۳۱۸، ح۴؛ إعلام الوری، ج۲، ص۲۳۱.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۴۱.</ref>


== [[مهدی]] {{ع}} از نسل [[فاطمه]] {{س}} است ==
در کتاب [[دلائل الإمامة (کتاب)|دلائل الإمامة]] از [[امام حسین]] {{ع}} نقل شده است: [[پیامبر]] {{صل}} به [[فاطمه]] ـ که درودهای خدا بر او باد ـ فرمود: «مهدی، از نسل توست»<ref>{{متن حدیث|أَنَّ النَّبِيَّ {{صل}} قَالَ لِفَاطِمَةَ {{س}}: الْمَهْدِيُ‏ مِنْ‏ وُلْدِكَ‏}}، دلائل الإمامة، ص۴۴۴، ح۴۱۷.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۴۲.</ref>
در کتاب [[دلائل الإمامة (کتاب)|دلائل الإمامة]] از [[امام حسین]] {{ع}} نقل شده است: [[پیامبر]] {{صل}} به [[فاطمه]] ـ که درودهای خدا بر او باد ـ فرمود: «مهدی، از نسل توست»<ref>{{متن حدیث|أَنَّ النَّبِيَّ {{صل}} قَالَ لِفَاطِمَةَ {{س}}: الْمَهْدِيُ‏ مِنْ‏ وُلْدِكَ‏}}، دلائل الإمامة، ص۴۴۴، ح۴۱۷.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۴۲.</ref>


۱۵٬۲۹۲

ویرایش