تبری در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

تبرّی از دشمنان خدا، [[واجب]] است<ref>بدایع الکلام، ص۲۶۴؛ مرآة العقول، ج۸، ص۲۵۹؛ وسائل الشیعة، ج۱۶، ص۱۷۶؛ التعلیقة علی ‏المکاسب، ج۱، ص۲۳۲.</ref>، بلکه از مهم‏ترین ارکان دین به شمار می‏‌آید<ref>مرآة العقول، ج۱۲، ص۱۱۴.</ref> و تحقّق بخش ایمان (به معنای خاص آن) است<ref>البیان، ص۲۴۱.</ref>. تبرّی از اموری است که به محتضر و میّت، تلقین می‏‌شود<ref>کشف‏ الغطاء، ج۲، ص۲۵۱ و ۲۸۹.</ref> از [[اعمال]] شب و [[روز جمعه]] تبرّی از [[گمراهان]] و دشمنان [[اهل بیت]] {{عم}} است<ref>الکافی فی الفقه، ص۱۵۳.</ref>.<ref> [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت]] ج۲، ص ۳۳۷.</ref>