امامت در معارف و سیره حسینی: تفاوت میان نسخهها
←ضرورت امامت]
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
با توجه به این [[احادیث]] میتوان نتیجه گرفت که [[امام حسین]] {{ع}}[[ امامت]] را [[مقام]] و منصبی [[الهی]] دانسته و بر آن است که [[انتصاب امام]] تنها از جانب [[خدا]] است و هرگز امکان ندارد که این [[مقام]] گزینشی باشد، از این رو [[انتخاب]] [[اهل حل و عقد]]، [[شورا]] یا [[تعیین خلیفه]] قبلی نمیتواند تعیین کننده [[مقام امامت]] در شخصی باشند. | با توجه به این [[احادیث]] میتوان نتیجه گرفت که [[امام حسین]] {{ع}}[[ امامت]] را [[مقام]] و منصبی [[الهی]] دانسته و بر آن است که [[انتصاب امام]] تنها از جانب [[خدا]] است و هرگز امکان ندارد که این [[مقام]] گزینشی باشد، از این رو [[انتخاب]] [[اهل حل و عقد]]، [[شورا]] یا [[تعیین خلیفه]] قبلی نمیتواند تعیین کننده [[مقام امامت]] در شخصی باشند. | ||
== ضرورت امامت | == ضرورت امامت == | ||
{{اصلی|ضرورت امامت در معارف و سیره حسینی}} | {{اصلی|ضرورت امامت در معارف و سیره حسینی}} | ||
اهمیت و [[ضرورت]] [[شناخت]] و [[معرفت]] نسبت به [[امام]] [[معصوم]] درحدی است که عدم این [[شناخت]] موجب [[مرگ جاهلیت]] برای [[انسان]] میشود. در روایتی از امام [[حسین]] {{ع}} و آن [[حضرت]] از پدرشان و ایشان از [[رسول خدا]]{{صل}} در باب [[ضرورت]] [[معرفت]] امام چنین [[نقل]] شده که آن [[حضرت]] فرموده است: «هر کس بمیرد، ولى امامى از [[فرزندان]] من نداشته باشد، به [[مرگ]] جاهلى مرده است و بدانچه در [[جاهلیت]] و اسلامْ عمل کرده است، [[مؤاخذه]] مى شود». <ref>{{متن حدیث|بإسناده عن الحسین بن علیّ:حَدَّثَنی أبی عَلِیُّ بنُ أبی طالِبٍ قالَ: «قالَ رَسولُ اللّهِ: مَن ماتَ ولَیسَ لَهُ إمامٌ مِن وُلدی ماتَ میتَهً جاهِلِیَّهً، ویُؤخَذُ بِما عمِلَ فی الجاهِلِیَّهِ وَالإِسلامِ»}} صدوق، ابن بابویه،عیون اخبار الرضا، ج2، ص58</ref>. | اهمیت و [[ضرورت]] [[شناخت]] و [[معرفت]] نسبت به [[امام]] [[معصوم]] درحدی است که عدم این [[شناخت]] موجب [[مرگ جاهلیت]] برای [[انسان]] میشود. در روایتی از امام [[حسین]] {{ع}} و آن [[حضرت]] از پدرشان و ایشان از [[رسول خدا]]{{صل}} در باب [[ضرورت]] [[معرفت]] امام چنین [[نقل]] شده که آن [[حضرت]] فرموده است: «هر کس بمیرد، ولى امامى از [[فرزندان]] من نداشته باشد، به [[مرگ]] جاهلى مرده است و بدانچه در [[جاهلیت]] و اسلامْ عمل کرده است، [[مؤاخذه]] مى شود». <ref>{{متن حدیث|بإسناده عن الحسین بن علیّ:حَدَّثَنی أبی عَلِیُّ بنُ أبی طالِبٍ قالَ: «قالَ رَسولُ اللّهِ: مَن ماتَ ولَیسَ لَهُ إمامٌ مِن وُلدی ماتَ میتَهً جاهِلِیَّهً، ویُؤخَذُ بِما عمِلَ فی الجاهِلِیَّهِ وَالإِسلامِ»}} صدوق، ابن بابویه،عیون اخبار الرضا، ج2، ص58</ref>. | ||