تکیه: تفاوت میان نسخهها
←مقدمه
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
محلّی که برای [[عزاداری]] [[سید الشهدا]] {{ع}}، بهویژه در ایّام [[عاشورا]] ساخته و برپا میشود. این گونه اماکن، علاوه بر آنکه [[حرمت]] و [[قداست]] خاصّ خود را دارد، [[احکام]] مخصوص [[مساجد]] را ندارد، بنا بر این | محلّی که برای [[عزاداری]] [[سید الشهدا]] {{ع}}، بهویژه در ایّام [[عاشورا]] ساخته و برپا میشود. این گونه اماکن، علاوه بر آنکه [[حرمت]] و [[قداست]] خاصّ خود را دارد، [[احکام]] مخصوص [[مساجد]] را ندارد، بنا بر این محدودیّت حضور در آن مثل [[مسجد]] نیست. «تکیه، یا تکیهگاه، بعد از [[مسجد]] در [[حقیقت]] پایگاه [[معنوی]] [[مسلمانان]] خصوصا [[شیعیان]] به حساب میآید. جایی که [[مردم]] با تعزیهخوانی و [[سوگواری]] [[سالار شهیدان]] و [[یاران]] با وفایش به او متوسّل و متّکی میشوند... تکیه با [[تعزیه]] و [[عزاداری]] عجین گشته و این دو را هرگز نتوان از یکدیگر جدا کرد. به نظر میرسد [[تعزیه]] پس از [[حادثه کربلا]] برای نشان دادن وقایع خونبار [[عاشورا]] به سبک سوزناک [[ابداع]] شده باشد و با [[تقلید]] از نمایشهای قدیمی که تا [[عهد]] پیشدادیان میرسد، ارتباط پیدا میکند»<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، ص۶۹.</ref>. | ||
در [[نقل]] فوق، روی تکیهگاه بودن تکیه برای [[عزاداران]] [[حسینی]] تکیه شده است. این دقّت را دیگران نیز داشتهاند و در پیشینه [[تاریخی]] آن به این جنبه [[عنایت]] کردهاند. از جمله به این [[نقل]] توجّه کنید: «جایی که مأمن و پناهگاه و تکیه گاه [[فقیران]] و مسافران بوده و رایگان در آنجا اقامت موقّت داشتهاند. محافظان و نگهبانان آن (تکیه داران) از جوانمردان بودند و [[آداب]] و رسومی خاصّ داشتند که در «فتوت نامه»ها آمده است. جز این مفهوم، تکایا محلّی برای اجرای [[تعزیه]] برای [[سالار شهیدان]] بوده که در وسط تکیه، روی سکویی بر آمده از [[زمین]]، [[تعزیه]] خوانان موجب تحریک [[احساسات]] [[جماعت]] [[عزادار]] میشدند. | در [[نقل]] فوق، روی تکیهگاه بودن تکیه برای [[عزاداران]] [[حسینی]] تکیه شده است. این دقّت را دیگران نیز داشتهاند و در پیشینه [[تاریخی]] آن به این جنبه [[عنایت]] کردهاند. از جمله به این [[نقل]] توجّه کنید: «جایی که مأمن و پناهگاه و تکیه گاه [[فقیران]] و مسافران بوده و رایگان در آنجا اقامت موقّت داشتهاند. محافظان و نگهبانان آن (تکیه داران) از جوانمردان بودند و [[آداب]] و رسومی خاصّ داشتند که در «فتوت نامه»ها آمده است. جز این مفهوم، تکایا محلّی برای اجرای [[تعزیه]] برای [[سالار شهیدان]] بوده که در وسط تکیه، روی سکویی بر آمده از [[زمین]]، [[تعزیه]] خوانان موجب تحریک [[احساسات]] [[جماعت]] [[عزادار]] میشدند. | ||