سرگذشت زندگی امام رضا: تفاوت میان نسخه‌ها

شمار بسیاری از تاریخ‌نویسان و حدیث‌شناسان و قرآن‌پژوهان همچون [[ابن شهر آشوب]]<ref>ابن شهر آشوب مازندرانی، مناقب آل أبی‌طالب{{ع}}، ج۳، ص۴۷۶.</ref>، [[محمد بن جریر طبری]]<ref>طبری صغیر، محمد بن جریر بن رستم، دلائل الإمامه، ص۳۵۹.</ref>، [[شیخ مفید]]<ref>عکبری، محمد بن محمد (شیخ مفید)، الإرشاد، ج۲، ص۲۷۱.</ref> و [[طبرسی]]<ref>طبرسی، فضل بن حسن، إعلام الوری بأعلام الهدی، ج۲، ص۸۶.</ref> معتقدند که حضرت [[امام علی بن موسی الرضا]]{{ع}} غیر از [[امام جواد]]{{ع}} [[فرزندی]] نداشته‌اند. در همین حال، گروهی نیز بیش از یک فرزند را برای [[امام]]{{ع}} نام برده‌اند<ref>ابن خشاب بغدادی، تاریخ موالید الأئمه، ص۳۵؛ اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمّه، ج۳، ص۶۰؛ ابن صباغ، علی بن محمد، الفصول المهمة فی معرفة الأئمه، ج۲، ص۱۰۳۱؛ مجلسی، محمدباقر، بحار الأنوار، ج۴۸، ص۳۲۰؛ کاتب بغدادی، مجموعة نفیسة فی تاریخ الأئمه، ص۲۱.</ref>.<ref>[[سید ابوالقاسم حسینی زیدی|حسینی زیدی]] و [[علی خیاط|خیاط]]، [[جایگاه امامت از دیدگاه امام رضا (کتاب)|جایگاه امامت از دیدگاه امام رضا]]، ص ۱۳.</ref>

خود آن حضرت فرموده‌اند: «در [[روضه]] [[رسول اکرم]] {{صل}} می‌نشستم دانشمندان در مدینه زیاد بودند و چون یکی از آنان در مسأله‌ای [[ناتوان]] می‌شد، همگی متوجه من می‌شدند و مسائل را نزدم می‌فرستادند و پاسخ آنها را می‌دادم»<ref>بحارالانوار، ج۴۹، ص۱۲۱؛ الارشاد، ص۲۹۱.</ref>. در واقع امام رضا {{ع}}، در دوران قبل از امامت خویش، در مدینه، دانشگاهی را بنیان نهاده بودند که فریادرس دانشوران و متفکرین بود. با علمای [[تفسیر]] و [[حکمت]] و [[کلام]] بحث و مناظره می‌فرمودند. بر افراد افراطی و [[غلات]] خرده می‌گرفتند. متشرعین و [[اهل]] [[فقه]] را مورد [[تأیید]] قرار می‌دادند و موازین شریعت را تبیین می‌کردند<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]]، ص۶۳.</ref>.