اصل دین بودن امامت: تفاوت میان نسخهها
←ادلۀ اینکه امامت، یک اصلی دینی است
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
نتیجه آنکه امامت هم مثل [[نبوت]]، به [[نصب]] و [[جعل الهی]] میباشد، در نظام امام است که عقیده توحید، متجلی و ظاهر میشود. | نتیجه آنکه امامت هم مثل [[نبوت]]، به [[نصب]] و [[جعل الهی]] میباشد، در نظام امام است که عقیده توحید، متجلی و ظاهر میشود. | ||
'''پنجمین دلیل: | '''پنجمین دلیل: بقای اسلام:''' [[رسیدن انسان به کمال]]، اختیاری است پس لازم است که [[مسیر کمال]] را بشناسد اما قوای [[عقل]] و [[ادراک]] او محدود است لذا نیاز به [[وحی]] دارد و این وحی باید از [[تحریف]]، [[حراست]] گردد پس [[وجود امام]] برای حراست از وحی و [[حفظ اسلام]] ضروری است. | ||
به عبارت دیگر، به اتفاق جمیع [[فرق اسلامی]]، [[دین اسلام]]، [[جاودانی]] و همگانی است و [[دینی]] که دارای چنین ویژگیای باشد، نیازمند حافظی قابل [[اطمینان]] است تا آن را بیکم و کاست به اعصار بعدی منتقل کند. | به عبارت دیگر، به اتفاق جمیع [[فرق اسلامی]]، [[دین اسلام]]، [[جاودانی]] و همگانی است و [[دینی]] که دارای چنین ویژگیای باشد، نیازمند حافظی قابل [[اطمینان]] است تا آن را بیکم و کاست به اعصار بعدی منتقل کند. | ||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
'''ششمین دلیل: [[امامت]]، [[نظام]] [[امت]]:''' [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} میفرماید: "[[خداوند]]، امامت را برای [[نظام اجتماع]] و امت، [[واجب]] کرده و [[اطاعت]] [[امام]] را به منظور [[بزرگداشت]] [[مقام]] امامت، [[فریضه]] قرار داده است". [[امام علی]]{{ع}} دقیقاً معنای نظام را روشن میکند و میفرماید: "[[زمامدار]]، رشتهای است که دانههای پراکنده یک [[جامعه]] را تحت نظام ویژهای در میآورد و آنها را به هم پیوند میدهد. وقتی که این نخ، پاره شود، دانهها پراکنده میشوند و هر یک به سویی میروند". | '''ششمین دلیل: [[امامت]]، [[نظام]] [[امت]]:''' [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} میفرماید: "[[خداوند]]، امامت را برای [[نظام اجتماع]] و امت، [[واجب]] کرده و [[اطاعت]] [[امام]] را به منظور [[بزرگداشت]] [[مقام]] امامت، [[فریضه]] قرار داده است". [[امام علی]]{{ع}} دقیقاً معنای نظام را روشن میکند و میفرماید: "[[زمامدار]]، رشتهای است که دانههای پراکنده یک [[جامعه]] را تحت نظام ویژهای در میآورد و آنها را به هم پیوند میدهد. وقتی که این نخ، پاره شود، دانهها پراکنده میشوند و هر یک به سویی میروند". | ||
'''هفتمین دلیل: امام تنها عامل [[تربیت معنوی]]:''' امامت از نظر [[شیعه]]، مرتبه و [[شأن]] دیگری دارد که اوج مفهوم امامت است. [[پیشوایان]] [[اسلام]]، پیوسته اساس و ایده خویش را بر تربیت معنوی [[انسانها]] قرار میدهند. حقیقتِ جوهرِ والای [[انسانی]] چنان لطیف و دقیق است که جز به چشم روشن بین، نمیآید. در این جهت، [[رهبری]] لازم است که [[مصون از خطا]] و بر مقام بلند [[معنوی]] ایستاده باشد. این رهبری، پس از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} از [[شؤون]] امامت و [[ولایت]] است<ref>[[اسحاق عارفی| عارفی، اسحاق]]، امامتپژوهی (کتاب)| | '''هفتمین دلیل: امام تنها عامل [[تربیت معنوی]]:''' امامت از نظر [[شیعه]]، مرتبه و [[شأن]] دیگری دارد که اوج مفهوم امامت است. [[پیشوایان]] [[اسلام]]، پیوسته اساس و ایده خویش را بر تربیت معنوی [[انسانها]] قرار میدهند. حقیقتِ جوهرِ والای [[انسانی]] چنان لطیف و دقیق است که جز به چشم روشن بین، نمیآید. در این جهت، [[رهبری]] لازم است که [[مصون از خطا]] و بر مقام بلند [[معنوی]] ایستاده باشد. این رهبری، پس از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} از [[شؤون]] امامت و [[ولایت]] است<ref>[[اسحاق عارفی| عارفی، اسحاق]]، [[امامتپژوهی (کتاب)|امامتپژوهی]]، ص۹۹.</ref>. | ||
'''هشتمین دلیل: [[قاعده لطف]]''' [[حضور امام]] [[منصوب از جانب خدا]]، زمینه را برای روی آوردن [[مردمان]] به [[اطاعت الهی]] آمادهتر میسازد و به [[حکم عقل]] چنین لطفی بر [[خداوند]] لازم است<ref>ر.ک: [[علی رضا امینی| امینی، علی رضا]]؛ [[محسن جوادی| جوادی، محسن]]، [[معارف اسلامی ج۲ (کتاب)|معارف اسلامی]]، ج۲، ص۱۲۷.</ref>. | '''هشتمین دلیل: [[قاعده لطف]]''' [[حضور امام]] [[منصوب از جانب خدا]]، زمینه را برای روی آوردن [[مردمان]] به [[اطاعت الهی]] آمادهتر میسازد و به [[حکم عقل]] چنین لطفی بر [[خداوند]] لازم است<ref>ر.ک: [[علی رضا امینی| امینی، علی رضا]]؛ [[محسن جوادی| جوادی، محسن]]، [[معارف اسلامی ج۲ (کتاب)|معارف اسلامی]]، ج۲، ص۱۲۷.</ref>. | ||