تجاوز در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

ماده اول: [[تجاوز]] عبارت است از کاربرد [[نیروی مسلح]]، توسط یک دولت علیه [[حاکمیت]]، تمامیت ارضی یا [[استقلال سیاسی]] دولتی دیگر، با کاربرد آن از دیگر راه‌های مغایر با منشور [[ملل]] [[متحد]]، آن چنان که در این تعریف آمده است<ref>فقه سیاسی، ج۷، ص۷۴۶-۷۴۸.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۴۷۷.</ref>

[[اسلام]] با توجه به نقشی که ریشه کن کردن تجاوز در تضمین [[امنیت]] و استمرار آن دارد، تجاوز را جز در مورد [[ستمکاران]] {{متن قرآن|فَلَا عُدْوَانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ}}<ref>«پس اگر دست از (جنگ) بازداشتند (شما نیز دست باز دارید که) جز با ستمگران دشمنی نباید کرد» سوره بقره، آیه ۱۹۳.</ref> گناهی بزرگ و مستوجب سخت‌ترین [[مجازات‌ها]] شمرده و مرتکب آن را [[ستمکار]] خوانده است {{متن قرآن|وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ}}<ref>«اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref>.

[[قرآن]] بازگشت تجاوز و آثار آن را به خود [[متجاوز]] می‌داند {{متن قرآن|وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ}}<ref>«و اینها احکام خداوند است و هر که از احکام خداوند پا فراتر نهد بی‌گمان به خویش ستم کرده است» سوره طلاق، آیه ۱.</ref> و جزای متجاوز را تجاوز به مثل می‌شمارد {{متن قرآن|فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ}}<ref>«پس هر کس بر شما ستم روا داشت همان‌گونه که با شما ستم روا داشته است با وی ستم روا دارید» سوره بقره، آیه ۱۹۴.</ref>، در [[مقابله به مثل]] نیز [[تعدی]] از حد مجاز و تجاوز را محکوم کرده است {{متن قرآن|وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا}}<ref>«و در راه خداوند با آنان که با شما جنگ می‌کنند، جنگ کنید اما تجاوز نکنید» سوره بقره، آیه ۱۹۰.</ref>، و سرانجام [[تجاوزکاران]] را [[گرفتاری]] به بدترین کیفرها دانسته است و من یفعل {{متن قرآن|وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ عُدْوَانًا وَظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيهِ نَارًا}}<ref>«و هر کس به تجاوز و ستم آن را انجام دهد او را در آتشی (دردناک) درخواهیم آورد» سوره نساء، آیه ۳۰.</ref>، و بالاخره هشدار داده است که [[خدا]] به حال [[تجاوزگران]] [[آگاه]] است {{متن قرآن|إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ}}<ref>«به راستی پروردگار تو خود به (حال) تجاوزکاران داناتر است» سوره انعام، آیه ۱۱۹.</ref>.