سوره کافرون در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

سوره کافرون در علوم قرآنی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۳

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۶ مارس ۲۰۲۴

۱۳۳٬۷۶۳

ویرایش

@@ خط ۹: / خط ۹: @@
 صد و نهمین [[سوره]] [[قرآن]] و هجدهمین آن به ترتیب نزول، نازل شده در [[مکه]] و با موضوع محوری ناسازگاری [[توحید]] با [[شرک]].
-این سوره را «کافرون» می‌نامند چون با خطاب به آنان آغاز می‌شود: {{متن قرآن|قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ}}<ref>«بگو: ای کافران!» سوره کافرون، آیه ۱.</ref>. نام دیگر آن «جحد» (= [[انکار]]) است؛ زیرا این سوره در مورد کسانی که [[دین خدا]] را انکار می‌کنند، [[سخن]] گفته است. نام دیگر آن «[[عبادت]]» است؛ زیرا این کلمه (با اشتقاقات مختلف آن)، ۸ بار در این سوره کوتاه به کار رفته است. این سوره را «مُقشقشه» نیز می‌گویند؛ زیرا به معنای [[پاک]] کننده و دورنگهدارنده از [[نفاق]]، [[شرک]] و [[آلودگی]] است و این سوره به طور [[قاطع]] و صریح [[عبادت بت‌ها]] و غیر خدا را رد می‌کند و [[انسان]] را از شرک و نفاق دور نگه می‌دارد و از آنها پاک و بری می‌نماید.
+این سوره را «کافرون» می‌نامند چون با خطاب به آنان آغاز می‌شود: {{متن قرآن|قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ}}<ref>«بگو: ای کافران!» سوره کافرون، آیه ۱.</ref>. نام دیگر آن «جحد» (= [[انکار]]) است؛ زیرا این سوره در مورد کسانی که [[دین خدا]] را انکار می‌کنند، [[سخن]] گفته است. نام دیگر آن «[[عبادت]]» است؛ زیرا این کلمه (با اشتقاقات مختلف آن)، ۸ بار در این سوره کوتاه به کار رفته است. این سوره را «مُقشقشه» نیز می‌گویند؛ زیرا به معنای [[پاک]] کننده و دورنگهدارنده از [[نفاق]]، [[شرک]] و [[آلودگی]] است و این سوره به طور [[قاطع]] و صریح عبادت بت‌ها و غیر خدا را رد می‌کند و [[انسان]] را از شرک و نفاق دور نگه می‌دارد و از آنها پاک و بری می‌نماید.
 در تعداد [[آیات]] آن هیچ اختلافی نیست و دارای ۶ [[آیه]]، ۲۷ کلمه و ۹۹ حرف است. از نظر حجم از سوره‌های «قصار» (کوتاه) است و در ردیف سوره‌های جزء عم در [[حزب]] چهارم جزء سی قرار دارد. یازدهمین و آخرین سوره از سوره‌های «ندا» و «مخاطبات» است. همچنین دومین سوره از سوره‌های «مقولات» است که با کلمه {{متن قرآن|قُلُ}} (بگو) آغاز می‌شود. [[مفسرین]] در اینکه این [[سوره مکی]] است و یا [[مدنی]] [[اختلاف]] کرده‌اند و از ظاهر سیاقش بر می‌آید که در مکه نازل شده باشد<ref>المیزان.</ref>. به این سوره و سه سوره دیگر ([[سوره اخلاص]]، [[سوره فلق]]، [[سوره ناس]]) مجموعاً چهار قل می‌گویند. این سوره مشتمل بر [[اتمام حجت]] بر [[کافران]] است و عدم [[سازش]] و آمیختگی میان [[اسلام]] و [[کفر]] را بیان کرده است.