جایگاه بیعت در حکومت پیامبر خاتم چه بود؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۸ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۴
، ۲۸ مارس ۲۰۲۴بدون خلاصۀ ویرایش
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
# بعضی از صاحبنظران، با اشاره به این که حکومت پیامبر {{صل}} از طرف خداوند بوده بیعت مردم با آن حضرت را نیز بیعت انشایی دانسته و انشای مردم را تأکید انشای خداوند میدانند. اینان در پاسخ به این اشکال که این بیعت تأکید [[نصب]] است. میگویند: اگر [[امامت]] به وسیله بیعت محقق نمیشد، تأکید نصب هم نمیتوانست باشد. این گروه در پاسخ به این [[پرسش]] که بیعت وسیله انشا و تمامیت یافتن [[ولایت]] است، اما رسالت و [[ولایت پیامبر]] {{صل}} و [[امامان]] طبق [[اعتقاد]] ما با بیعت حاصل نشده بلکه با [[جعل]] و نصب خداوند بوده است، میگویند: اگر چه [[امامت]] و [[رسالت]] از طرف [[خدا]] بوده، اما چون در [[ذهن]] [[مردم]] طبق [[عادت]] و [[سیره]] آنان این معنا وجود داشته که [[رهبری]] و [[ریاست]] با [[بیعت]] و [[انتخاب مردم]] مسلّم میشد و در عرف مردم نیز برای انشا و قطعیت یافتن [[حکومت]]، بیعت از استوارین وثیقهها بوده است. به همین جهت [[پیامبر]] {{صل}} برای [[تحکیم]] [[ولایت ظاهری]] خویش از مردم خواسته تا با وی بیعت کنند؛ زیرا مردم خود را به [[وفاداری]] به چیزی که خود در ایجاد آن نقش داشته ملزم دانسته و پایدارترند و در صورت [[نقص]] میتوان به آن [[تمسک]] کرد<ref>حسینعلی، منتظری، مبانی فقهی حکومت اسلامی، ترجمه محمود صلواتی (نشر تفکر، چاپ اول، ۱۳۶۹)، ج۲، ص۳۲۲.</ref>. | # بعضی از صاحبنظران، با اشاره به این که حکومت پیامبر {{صل}} از طرف خداوند بوده بیعت مردم با آن حضرت را نیز بیعت انشایی دانسته و انشای مردم را تأکید انشای خداوند میدانند. اینان در پاسخ به این اشکال که این بیعت تأکید [[نصب]] است. میگویند: اگر [[امامت]] به وسیله بیعت محقق نمیشد، تأکید نصب هم نمیتوانست باشد. این گروه در پاسخ به این [[پرسش]] که بیعت وسیله انشا و تمامیت یافتن [[ولایت]] است، اما رسالت و [[ولایت پیامبر]] {{صل}} و [[امامان]] طبق [[اعتقاد]] ما با بیعت حاصل نشده بلکه با [[جعل]] و نصب خداوند بوده است، میگویند: اگر چه [[امامت]] و [[رسالت]] از طرف [[خدا]] بوده، اما چون در [[ذهن]] [[مردم]] طبق [[عادت]] و [[سیره]] آنان این معنا وجود داشته که [[رهبری]] و [[ریاست]] با [[بیعت]] و [[انتخاب مردم]] مسلّم میشد و در عرف مردم نیز برای انشا و قطعیت یافتن [[حکومت]]، بیعت از استوارین وثیقهها بوده است. به همین جهت [[پیامبر]] {{صل}} برای [[تحکیم]] [[ولایت ظاهری]] خویش از مردم خواسته تا با وی بیعت کنند؛ زیرا مردم خود را به [[وفاداری]] به چیزی که خود در ایجاد آن نقش داشته ملزم دانسته و پایدارترند و در صورت [[نقص]] میتوان به آن [[تمسک]] کرد<ref>حسینعلی، منتظری، مبانی فقهی حکومت اسلامی، ترجمه محمود صلواتی (نشر تفکر، چاپ اول، ۱۳۶۹)، ج۲، ص۳۲۲.</ref>. | ||
# برخی نیز بر تأکیدی بودن بیعتهای پیامبر {{صل}} تصریح کردهاند. [[طبرسی]] بیعت را برای تأکید بر وفاداری و فراهم ساختن امکانات دانسته و میگوید: همانگونه که در امر رسالت دخالتی نداشته در امر [[زعامت]] پیامبر {{صل}} نیز دخالتی نداشتند؛ زیرا پیامبر {{صل}} از جانب [[خداوند]] به هر دو [[مقام]] [[منصوب]] گردیده بود و تأکید پیامبر {{صل}} بر گرفتن بیعت تنها برای تحکیم و تثبیت پایههای حکومت خود و فراهم ساختن امکانات بوده است<ref>طبرسی، الاحتجاج، ج۱، ص۱۵۲.</ref>. آقای [[معرفت]] نیز بیعت در [[عهد]] رسالت را فقط [[پیمان وفاداری]] میداند<ref>محمد هادی معرفت، ولایت فقیه (قم، التمهید، چاپ دوم، ۱۳۷۷)، ص۸۴.</ref>»<ref>[[حمید رضا مطهری|مطهری، حمید رضا]]، [[بیعت و وفاداری سیاسی در نظام سیاسی عصر نبوی (مقاله)|مقاله «بیعت و وفاداری سیاسی در نظام سیاسی عصر نبوی»]]، [[سیره سیاسی پیامبر اعظم (کتاب)|سیره سیاسی پیامبر اعظم]]، ص ۴۳۷.</ref> | # برخی نیز بر تأکیدی بودن بیعتهای پیامبر {{صل}} تصریح کردهاند. [[طبرسی]] بیعت را برای تأکید بر وفاداری و فراهم ساختن امکانات دانسته و میگوید: همانگونه که در امر رسالت دخالتی نداشته در امر [[زعامت]] پیامبر {{صل}} نیز دخالتی نداشتند؛ زیرا پیامبر {{صل}} از جانب [[خداوند]] به هر دو [[مقام]] [[منصوب]] گردیده بود و تأکید پیامبر {{صل}} بر گرفتن بیعت تنها برای تحکیم و تثبیت پایههای حکومت خود و فراهم ساختن امکانات بوده است<ref>طبرسی، الاحتجاج، ج۱، ص۱۵۲.</ref>. آقای [[معرفت]] نیز بیعت در [[عهد]] رسالت را فقط [[پیمان وفاداری]] میداند<ref>محمد هادی معرفت، ولایت فقیه (قم، التمهید، چاپ دوم، ۱۳۷۷)، ص۸۴.</ref>»<ref>[[حمید رضا مطهری|مطهری، حمید رضا]]، [[بیعت و وفاداری سیاسی در نظام سیاسی عصر نبوی (مقاله)|مقاله «بیعت و وفاداری سیاسی در نظام سیاسی عصر نبوی»]]، [[سیره سیاسی پیامبر اعظم (کتاب)|سیره سیاسی پیامبر اعظم]]، ص ۴۳۷.</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۳۱: | خط ۲۴: | ||
[[رده:پرسش]] | [[رده:پرسش]] | ||
[[رده:پرسمان سیره سیاسی پیامبر خاتم]] | [[رده:پرسمان سیره سیاسی پیامبر خاتم]] | ||